Στις 15 Σεπτεμβρίου ο Ηλίας Κασιδιάρης βγαίνει από τις φυλακές Δομοκού έχοντας εκτίσει την ποινή του μέχρι την τελευταία μέρα. Δεν χρειάζεται καμία συμπάθεια για τον άνθρωπο για να δει το προφανές: η υστερία γύρω του δεν απαντά σε δύναμη που διαθέτει, αλλά σε εκείνη που φαντάζεται το πολιτικό σύστημα, το αυτοχαρακτηριζόμενο ως «δημοκρατικό τόξο» – για να γελάσουμε και λίγο.
Η νομοθεσία που γράφτηκε για έναν άνθρωπο
Τον Φεβρουάριο του 2023 ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης κατέθεσε την τροπολογία που έγινε άρθρο 102 του Ν. 5019/2023: απαγόρευση ψηφοδελτίου σε κόμμα του οποίου ο πρόεδρος ή η «πραγματική ηγεσία» έχει καταδικαστεί «σε οποιονδήποτε βαθμό».
Σε οποιοδήποτε βαθμό; Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, ακόμη και για μη τελεσίδικη καταδίκη. Εκείνη την εποχή, τον Φεβρουάριο του 2023 δηλαδή, ο Κασιδιάρης ήταν καταδικασμένος μόνον πρωτοδίκως. Ο δε συντακτικός νομοθέτης του 1975 είχε ρητά αποκλείσει την απαγόρευση κομμάτων, έχοντας προφανώς στο μυαλό του το ΚΚΕ, ένα κόμμα άκρως αντιδημοκρατικό που οι «δημοκράτες» φωστήρες της μεταπολίτευσης, αρχής γενομένης από τον Καραμανλή, νομιμοποίησαν. Κόμμα που δεν κατεβαίνει στις εκλογές δεν είναι κόμμα, είναι σύλλογος.
Τον Απρίλιο του 2023 ο ίδιος υπουργός, ο Βορίδης, προέβη σε περαιτέρω τροπολογία του ιδίου άρθρου, ειδικά για την περίσταση – φωτογραφικά δηλαδή· τον Ιανουάριο του 2024 ο αποκλεισμός επεκτάθηκε και για τις ευρωεκλογές. Τρεις παρεμβάσεις σε έντεκα μήνες, που φωτογράφιζαν έναν άνθρωπο. Θα ήταν πιο εύκολο στην πρόταση νόμου ο Βορίδης να είχε κολλήσει την φωτογραφία του Κασιδιάρη κάτω από την επικεφαλίδα και να έγραφε από κάτω: «Αν δείτε κάποιο κόμμα που σχετίζεται με αυτόν τον τύπο, κόφτε το, ακόμη κι αν χρησιμοποίησε κάποια φορά την τουαλέτα στα γραφεία του!» Τόσο απλά!
Και δεν το λέει ο Κασιδιάρης αυτό. Όταν ο Άρειος Πάγος απέκλεισε το «Εθνικό Κόμμα – Έλληνες» με 9-1, ο αρεοπαγίτης Φώτης Μουζάκης μειοψήφησε κρίνοντας αντισυνταγματική την τροπολογία· ο πρώην πρόεδρος του ΣτΕ Σωτήριος Ρίζος είχε χαρακτηρίσει τον αποκλεισμό «αντίθετο προς τη συνταγματική τάξη».
Χαμός στα δεξιά της ΝΔ: Δείτε ποια ημέρα αποφυλακίζεται ο Ηλίας Κασιδιάρης
Η εισαγγελέας και ο Μπαλτάκος
Η εισαγγελέας της δίκης της Χρυσής Αυγής Αδαμαντία Οικονόμου, επιλεγμένη με κλήρωση, πρότεινε τον Δεκέμβριο του 2019 την απαλλαγή και των 68 κατηγορουμένων από την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ αυτόν και ο Κασιδιάρης φυσικά. Το δικαστήριο αποφάσισε διαφορετικά και η απόφαση επικυρώθηκε κατ’ έφεση· αυτό δεν αμφισβητείται εδώ. Η λειτουργός όμως που άκουσε κάθε μάρτυρα στη μεγαλύτερη δίκη της Μεταπολίτευσης κατέληξε αντίθετα από την τάχα εναρμονισμένη με την «κοινή γνώμη» – λέγε με αριστερά – προ-απόφαση. Την διέσυραν οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής και οι διάφοροι «πετσωμένοι λειτουργοί της ενημέρωσης» και την χαρακτήρισαν «ομιλούν εργαλείο». Μ’ άλλα λόγια, την απεκάλεσαν «χρυσαυγίτισσα».
Υπήρχε όμως και η πολιτική. Τον Απρίλιο του 2014 δημοσιοποιήθηκε συνομιλία που ο Κασιδιάρης είχε βιντεοσκοπήσει κρυφά στο γραφείο του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης. Ο Τάκης Μπαλτάκος εμφανίζεται να λέει ότι οι ανακριτές δεν είχαν στοιχεία για την προφυλάκιση στελεχών και ότι οι υπουργοί Δένδιας και Αθανασίου δέχθηκαν την οργή του πρωθυπουργού. Παραιτήθηκε αυθημερόν. Τρεις μήνες αργότερα ο Κασιδιάρης προφυλακίστηκε.
Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Κασιδιάρης παρουσίασε δεύτερο ηχητικό, όπου απέδιδε στον Αντώνη Σαμαρά τη φράση για τον «ψηλό, τον Παναθηναϊκάκια» — αναφορά στον εισαγγελέα Ισίδωρο Ντογιάκο. Η κυβέρνηση διέψευσε και η γνησιότητα ουδέποτε επιβεβαιώθηκε· καταγράφεται ως καταγγελία. Η Ολομέλεια απάντησε με άρση ασυλίας 219-18: για τη μαγνητοσκόπηση, όχι για το περιεχόμενο. Μπορούσε να ελέγξει τον ισχυρισμό ή να τιμωρήσει τον μηνυτή. Επέλεξε το δεύτερο.
Χαμός: «Φωτιά» στο συντηρητικό χώρο με «εμπρηστή» τον αδερφό του Κασιδιάρη!
Η επιλεκτική πολιτεία
7 Οκτωβρίου 2020, ημέρα της απόφασης. Έξω από το Εφετείο συγκεντρώνονται, κατά την ΕΛ.ΑΣ., έως είκοσι χιλιάδες άνθρωποι, με αρχηγούς κομμάτων παρόντες, εν μέσω επιδημικής έξαρσης και ορίων στις συναθροίσεις — και προστατεύονται από δύο χιλιάδες αστυνομικούς. Το σύστημα ήθελε την εξ αριστερών πεζοδρομιακή πίεση προς αποφυγήν «παρατράγουδων», σαν κι αυτό της εισαγγελέως Οικονόμου. Πέντε ημέρες αργότερα μία συγκέντρωση υπέρ των καταδικασθέντων της Χρυσής Αυγής απαγορεύεται. Η ελευθερία του συνέρχεσθαι, όταν χορηγείται κατά πολιτικό φρόνημα, γίνεται άδεια.
Για την ιστορία, να πούμε ότι εκείνες τις ημέρες τα περιοριστικά μέτρα κυκλοφορίας ήταν τόσο αυστηρά, που ματαιώθηκαν οι εορτασμοί και οι παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, που συνέπιπτε με την 80η επέτειο από το «ΟΧΙ».
Τον Οκτώβριο του 2021 το Συμβούλιο των Φυλακών Δομοκού, κατόπιν εισηγήσεως της Γενικής Γραμματέως Αντιεγκληματικής Πολιτικής, περιόρισε τις επικοινωνίες του Κασιδιάρη: μόνο με συγγενείς μέχρι τετάρτου βαθμού και τον δικηγόρο του, με ρητή απαγόρευση πολιτικών συζητήσεων στο τηλέφωνο και στα επισκεπτήρια. Του απαγορεύτηκε δηλαδή να συζητά πολιτικά — όχι να οργανώνει εγλήματα, απλά να τοποθετείται πολιτικά. Και η εισήγηση δεν ήρθε από δικαστή, αλλά από πολιτικό πρόσωπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Ακολούθησαν επτά αιτήσεις αποφυλάκισης και επτά απορρίψεις — αρκετές παρά τη θετική εισήγηση του εισαγγελέα, με πειθαρχικά λευκό μητρώο. Το 2024 η απόρριψη στηρίχθηκε ρητά στην υπόθεση των «Σπαρτιατών», για την οποία αθωώθηκε δύο φορές.
Τεμπονέρας: η ίδια λογική, το άλλο κόμμα
Και πάμε λίγο πίσω στο χρόνο. 8 Ιανουαρίου 1991. Πρωθυπουργός, ο μπαμπάς Μητσοτάκης. Μέλη της ΟΝΝΕΔ, με λοστούς και καδρόνια, επιτίθενται στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο Πάτρας για να το ανακαταλάβουν από τους καταληψίες μαθητές. Ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας δολοφονείται με σιδερολοστό στο κεφάλι από τον Ιωάννη Καλαμπόκα, πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικό σύμβουλο.
Οργανωμένη ομάδα, νεολαία κυβερνώντος κόμματος, προσχεδιασμένη επίθεση με όπλα, νεκρός πολιτικός αντίπαλος — και ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ που τον χαρακτήριζε «ΑΓΩΝΙΣΤΗ» και «ΑΘΩΟ». Με τη λογική του άρθρου 187 ΠΚ όπως εφαρμόστηκε στη Χρυσή Αυγή, τι λείπει από την περιγραφή; Και με τη λογική της τροπολογίας Βορίδη, τι θα απέτρεπε τον αποκλεισμό της ΝΔ το 1993; Η απάντηση δεν είναι νομική: κανείς δεν νομοθέτησε.
Για την ιστορία, σύμφωνα και με τα πρακτικά της σχετικής Εξεταστικής Επιτροπής της βουλής, στην υπόθεση ενεπλέκετο μεγάλο μέρος του κομματικού σχηματισμού της Νέας Δημοκρατίας και αρκετά μικρά και μεγάλα πολιτικά στελέχη. Το σημαντικότερο; Η αστυνομία είχε λάβει εντολή να απέχει από κάθε δραστηριότητα στους σχολικούς χώρους.
Ο Καλαμπόκας αποφυλακίστηκε το 1998 «λόγω καλής συμπεριφοράς», αφού εξέτισε επτά χρόνια από τα δεκαέξι, και κατέληξε διευθυντής υποκαταστήματος της κρατικής Εθνικής Τραπέζης. Επί Σημίτη μάλιστα! Ο Κασιδιάρης εξέτισε την ποινή του ολόκληρη, με επτά απορρίψεις στη μέση. Η ίδια πολιτεία παράγει αντίθετα αποτελέσματα ανάλογα με το ποιος στέκεται στο εδώλιο. Κι έπειτα σου ‘ρχονται ο κάθε Φλωρίδης και Βορίδης να σου κουνούν το δάκτυλο για το κράτος δικαίου, του οποίου χαίρει η χώρα. Γελούν και τα τσιμέντα!
Το σκιάχτρο που έφτιαξαν μόνοι τους
Η φαιδρότητα ωστόσο, δεν περιορίζεται στους πολιτικούς. Η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου καταγράφει στο news247 την «προειδοποίηση» που κυκλοφορεί: «αν στις εκλογές κατέβει ο Κασιδιάρης, μαζί με τον Σαμαρά θα πάρουν πάνω από 15%. Πρέπει να προσέχουμε την κριτική μας».
Στο ίδιο κείμενο καταγγέλλεται ο «ποινικός λαϊκισμός». Σωστά — αλλά ας πάμε το επιχείρημα ως το τέλος του. Δεν είναι εφεύρεση της ακροδεξιάς ούτε μονοπώλιο των υπουργών που διεκδικούν ακροδεξιό κοινό. Είναι το εργαλείο κάθε δύναμης του κατεστημένου όταν θέλει να βγάλει αντίπαλο από τη μέση: τρεις νόμοι σε έντεκα μήνες, δικαστικές συνθέσεις κατά παραγγελία, απαγόρευση πολιτικών τοποθετήσεων από το κελί. Ακριβώς ο μηχανισμός με τον οποίο κατασκευάστηκε ο Κασιδιάρης 2.0.
Κασιδιάρης: Επιστρέφω με πολιτικό ρόλο «έκπληξη» τον Σεπτέμβριο(ηχητικό)
Η κατακλείδα
Ένα κράτος δικαίου – με σαφή διάκριση των εξουσιών – δικάζει, καταδικάζει, εκτελεί την ποινή και μετά αφήνει τον πολίτη να αναμετρηθεί με το εκλογικό σώμα. Αν ο Κασιδιάρης είναι πράγματι τελειωμένος, οι κάλπες θα το πουν σε ένα βράδυ. Το ότι δεν τολμούν να το δοκιμάσουν λέει τα πάντα για εκείνους. Κι ύστερα εμφανίζονται διάφοροι φαμφαρώνοι στις οθόνες μας και με στόμφο δηλώνουν: «Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα!» Ξαναγελούν τα τσιμέντα!
Οι αξίες δύο ταχυτήτων δεν προστάτευσαν ποτέ τη δημοκρατία· έδωσαν στους εχθρούς της το καλύτερο επιχείρημα που διαθέτουν. Στις 15 Σεπτεμβρίου θα το εισπράξουν με τόκο. Αυτό για το οποίο δεν είμαι βέβαιος ακόμη είναι, ποιος είναι μεγαλύτερος εχθρός αυτής της έρμης της δημοκρατίας; Ο Κασιδιάρης ή όλοι αυτοί που την έχουν κάνει αλακάρτ με μπόλικη γαρνιτούρα φανφάρας και γελοιοτήτων;
