Το Δημοτικό Συμβούλιο του Μπέρμιγχαμ υπέβαλε πρόσφατα αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο για απαγορευτική διαταγή κατά της εκστρατείας «Raise the Colours», που από το καλοκαίρι του 2025 τοποθετεί μαζικά τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αγγλίας.
Το συμβούλιο διοικείται από μειοψηφικό συνασπισμό Φιλελευθέρων Δημοκρατών, Πρασίνων και ανεξάρτητων (κυρίως μουσουλμάνων). Ηγέτης είναι ο Φιλελεύθερος Δημοκράτης Roger Harmer, ενώ η Πράσινη σύμβουλος Jane Baston έχει την ευθύνη για ισότητα και κοινωνική συνοχή.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, στο Μπέρμιγχαμ των περίπου 1,18 εκατομμυρίων κατοίκων, οι λευκοί αποτελούν το 48,6% του πληθυσμού, οι Ασιάτες/Βρετανοί Ασιάτες το 31% και οι μαύροι σχεδόν το 11%. Σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι, γι’ αυτό και παίζουν ρόλο στο δημοτικό συμβούλιο.
Για την απόφαση την οποία έλαβε, το συμβούλιο επικαλείται λόγους δημόσιας ασφάλειας: οι σημαίες σε στύλους θεωρούνται μη εξουσιοδοτημένα αντικείμενα που μπορεί να αποδυναμώσουν τις υποδομές ή να θέσουν σε κίνδυνο πεζούς και οδηγούς. Αναφέρει επίσης παρενόχληση εργαζομένων που αφαιρούν τις σημαίες, επαναλαμβανόμενη επανατοποθέτηση και κίνδυνο για την κοινωνική συνοχή.
Επιμένει ότι η πολιτική ισχύει για κάθε μη εξουσιοδοτημένο αντικείμενο και δεν στοχεύει συγκεκριμένη κοινότητα, όμως η αλήθεια είναι πως στόχος είναι η εκστρατεία «Raise the Colours». Όσοι στέκονται επικριτικά σε αυτήν την απόφαση, μάλιστα, επισημαίνουν πως παλαιστινιακές σημαίες παρέμειναν σε ορισμένες περιοχές για μεγάλο διάστημα, δημιουργώντας την εντύπωση πως υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Κάτι που δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει.
Τέτοιες αποφάσεις, πρώτον, δείχνουν το πώς η αλλαγή του εκλογικού σώματος οδηγεί σε αλλαγή εκπροσώπων, αλλαγή πολιτικών και, τέλος, αλλαγή του τρόπου ζωής. Δεύτερον, οδηγούν αποδεδειγμένα στην ένταση της πόλωσης. Όταν εθνικά σύμβολα αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα ασφάλειας, ενώ άλλες σημαίες μένουν ανενόχλητες, ενισχύεται η αίσθηση ότι η πατριωτική έκφραση περιορίζεται.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη δυσπιστία προς τους θεσμούς, ενίσχυση κινημάτων που παρουσιάζονται ως υπερασπιστές της εθνικής ταυτότητας και περαιτέρω διάβρωση της κοινής αίσθησης του «ανήκειν» σε μια ήδη κατακερματισμένη πόλη. Η νομική οδός μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο για αυστηρότερους περιορισμούς σε δημόσιες εκδηλώσεις ταυτότητας. Εάν συμβεί αυτό, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπει σε μια νέα περίοδο κατά την οποία μόνο ενωμένο δεν θα μοιάζει.
Πρώτη δημοσίευση tomanifesto.gr
