**Η αντιπαλότητα στο ποδόσφαιρο ενδέχεται να παραμένει, αλλά στιγμές όπως εκείνες της Θύρας 7 πριν από 45 χρόνια μας υπενθυμίζουν ότι ο αθλητισμός πρέπει να ενώνει. Η οικογένεια του Ολυμπιακού συγκεντρώθηκε στο “Γ. Καραϊσκάκης” για το ετήσιο μνημόσυνο 21 φιλάθλων του που έχασαν τη ζωή τους το 1981.**
Η ζωή μας φέρνει γεγονότα που απαιτούν εις βάθος ανάλυση, αλλά υπάρχουν και στιγμές όπου όλα τα λόγια μοιάζουν φτωχά για να μεταδώσουν το βάθος του πόνου. Τη θλιβερή 8η Φεβρουαρίου 1981, οι φίλοι του Ολυμπιακού και ένας οπαδός της ΑΕΚ βρέθηκαν θύματα μίας τραγωδίας κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών για την ιστορική εξάρα (6-0) απέναντι στην “Ένωση”.
Κανείς δεν επιθυμεί να θυμάται μία τέτοια νίκη, καθώς αν το σκορ ήταν πιο φυσιολογικό, ίσως τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Ωστόσο, τα “ίσως” δεν αλλάζουν το παρελθόν και αυτή η ημερομηνία θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη όλων.
Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, η οικογένεια του Ολυμπιακού ήταν παρούσα στο ετήσιο μνημόσυνο, όπου τιμήθηκαν οι 21 άνθρωποι που χάθηκαν εκείνο το απόγευμα. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, ξεχώρισε ο Βαγγέλης Μαρινάκης, πλαισιωμένος από το ποδοσφαιρικό τμήμα.
Η συμμετοχή του μπασκετικού Ολυμπιακού ήταν επίσης σημαντική, καθώς οι παίκτες προσέφεραν λουλούδια στη μνήμη των θυμάτων, όπως είχαν κάνει και πριν από την αναμέτρηση κόντρα στην Βίρτους Μπολόνια το προηγούμενο βράδυ (6/2).
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία παιδιών που έζησαν από κοντά τι σημαίνει Ολυμπιακός. Η ενότητα που μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσα σε όλα τα τμήματα του συλλόγου κατά τη διάρκεια του μνημοσύνου της Θύρας 7 επιβεβαίωσε το πνεύμα αλληλεγγύης που κυριαρχεί στη δύσκολη αυτή ημέρα, που δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ.
