Πώς θα καταστεί αυτό εφικτό;
1) Θέλει μέσω καλωδίων ενέργειας και αγωγών υδροδότησης σε διάφορα Ελληνικά νησιά απέναντι από τις ακτές της να καταστήσουν τα τελευταία εξαρτημένα από την Τουρκία.
2) Με τις αναγγελίες NAVTEX και παρεμεφερών σχημάτων στοχεύει να εκτελεί δραστηριότητες στον δεσμευμένο χώρο ως περιοχή δικαιοδοσίας της (authority) επιδιώκοντας την παγίωση στο διεθνές δίκαιο όπου η έμπρακτη και συνεχής δραστηριότητα είναι στοιχεία που ενισχύουν την αξίωση δικαιωμάτων.
3) Η έννοια της “Περιφερειακής σταθερότητας” οδηγεί εμμέσως στην παγιοποίηση τετελεσμένης πρακτικής και καθημερινής αντίληψης του “κοινού Αιγαίου”. Η βίζα που παραχωρήθηκε εύκολα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, η επιδίωξη για “αδελφοποιήσεις” δήμων, ο “διάλογος” μεταξύ καθηγητών και δημοσιογράφων των δύο χωρών, η διευκόλυνση για τρόφιμα, δομικά υλικά, αλιεία, λιμενικές υπηρεσίες, συνεργασίες σε φυσικές καταστροφές κοκ λειτουργούν ως επιδίωξη πρακτικής, δικαιϊκής, οικονομικής και πολιτισμικής επέκτασης της Τουρκίας για να παγιωθεί η συνδιαχείριση του Αιγαίου.
4) Ο τουρκικός Τύπος μάλιστα μιλά με αυτοπεποίθηση όταν αναφέρει πως πρώτα το Ισραήλ, δεύτερη η Κύπρος και τελευταία η Ελλάδα ανησυχούν για την επέκταση της Τουρκίας. Η ενίσχυση της θεωρούμενης ως συγκρουσιακής πορείας μεταξύ Ισραήλ – Τουρκίας λαμβάνοντας υπόψιν τον αυξανόμενο αντισημιτισμό εντός της Δύσης δεν θεωρείται μειονέκτημα για την Τουρκία. Αντιθέτως. Θεωρείται ως ευκαιρία υποβάθμισης της Ελλάδας μέσω της αυξανόμενης ανησυχίας της Δύσης μήπως και φύγει η Τουρκία από το δυτικό στρατόπεδο. Μια μείωση της έντασης με το Ισραήλ θα χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό όπλο από την Τουρκία για να λάβει ανταλλάγματα στο Αιγαίο.
Όλα αυτά βέβαια θα έπρεπε να ανησυχούν την Ελληνική εξωτερική πολιτική που μοναδική επιδίωξη έχει την εμπέδωση της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή.
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
