Εάν ρωτούσατε έναν συνηθισμένο οικονομολόγο, θα μπορούσε – θεωρώντας τον εαυτό του αρκετά έξυπνο – να ρωτήσει με τη σειρά του, «εσύ πόσα θα πλήρωνες για μια πίτσα;» Εντάξει, αυτή είναι μια σχετικά καλή απάντηση.
Δεν είναι όμως τόσο καλή όσο νομίζουν οι οπαδοί της νεοκλασικής θεωρίας.
Οι τυπικοί οικονομολόγοι θα παραδεχτούν πρόθυμα ότι η αξία είναι υποκειμενική, αλλά αυτό που εννοούν δεν είναι αυτό που εννοούν οι υποστηρικτές της υποκειμενικής αξίας. Βλέπετε, στη φιλοσοφία της επιστήμης, η κοινωνική επιστήμη διαιρείται σε αυστηρές διαχωριστικές γραμμές «αντικειμενισμού» και «υποκειμενισμού».
Ο «αντικειμενιστής» – γνωστός και ως ρεαλιστής ή θετικιστής (αυτοί είναι διακριτοί όροι, αλλά στο παράδειγμα του αντικειμενισμού ταυτίζονται) – βλέπει τον κοινωνικό κόσμο ως αποτελούμενο από αληθινά πράγματα, αντικειμενικά φαινόμενα που είναι λίγο, πολύ σταθερά και ντετερμινιστικά στην αιτιολογία τους και, ως εκ τούτου, μπορούν να μελετηθούν ως τέτοια.
Με άλλα λόγια, η κοινωνική πραγματικότητα δεν είναι καταρχήν διαφορετική από τη φυσική πραγματικότητα και μπορούμε να την μελετήσουμε με τον ίδιο τρόπο.
Ναι, είναι αλήθεια ότι υπάρχει άπειρος «θορύβος» και τυχαιότητα όταν μελετάμε τα κοινωνικά φαινόμενα, τα οποία απαιτούν στατιστικές μεθόδους για την εύρεση αιτιωδών σχέσεων, αλλά το ίδιο ισχύει και για ορισμένες φυσικές επιστήμες, όπως η επιστήμη του κλίματος…
…διαβάστε τη συνέχεια με ένα κλικ στην Πηγή: Το X-press του διαδικτύου
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
