- Ένα σχόλιο του Julian Theodor Islinger
Το γεγονός ότι ο σοσιαλιστής Ζοράν Μαμντάνι κέρδισε τις εκλογές για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης δεν ήταν μεγάλη έκπληξη. Ο γιος Ινδών μεταναστών ηγείτο σαφώς στις δημοσκοπήσεις για εβδομάδες. Και τελικά ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στον αντίπαλο του Μαμντάνι, Άντριου Κουόμο, όταν τον υποστήριξε σε μια προεκλογική σύσταση. Δεν είναι περίεργο: στην αριστερά-φιλελεύθερη Νέα Υόρκη δεν δίνουν μεγάλη σημασία στη γνώμη του σημερινού προέδρου των ΗΠΑ.
Για τον τελευταίο, η χθεσινή εκλογική βραδιά δεν ήταν καθόλου εύκολη. Στη Βιρτζίνια, ένα σημαντικό swing state, οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν τις κυβερνητικές εκλογές. Στο μέλλον, δεν θα κυβερνά πλέον ο συντηρητικός Γιάνγκκιν, αλλά η Δημοκρατική Αμπιγκέιλ Σπανμπέργκερ. Και στο Νιου Τζέρσεϊ, όπου ο Τραμπ σημείωσε αξιοσημείωτη αύξηση των ψήφων το 2024, οι ψηφοφόροι επέλεξαν μια Δημοκρατική, τη Μάικι Σέριλ.
Ένα χρόνο μετά την υποτιθέμενη «αλλαγή κλίματος» στο αμερικανικό mainstream, σε μια πρώτη δοκιμασία της κοινής γνώμης κέρδισαν δύο βαθιά φιλελεύθερες γυναίκες και ένας σοσιαλιστής με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους αυτό πρέπει να είναι ένα προειδοποιητικό σήμα, καθώς οι εξαιρετικά σημαντικές ενδιάμεσες εκλογές έχουν ήδη προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του επόμενου έτους. Αυτές θα αποφασίσουν αν ο Τραμπ θα μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά με την ίδια εξουσία όπως μέχρι τώρα κατά το δεύτερο μισό της θητείας του.
Δεν είναι μόνο οι αγρότες που αισθάνονται εξαπατημένοι από τον Τραμπ
Για να περάσει από την άμυνα στην επίθεση, ο Τραμπ θα πρέπει πρώτα να αποδώσει στην εσωτερική πολιτική. Διότι από την υποσχεθείσα ευημερία για τους απλούς Αμερικανούς δεν έχει φανεί ακόμα τίποτα. Και η υποσχεθείσα «Χρυσή Εποχή της Αμερικής» εξαντλείται μέχρι στιγμής στην κιτς εσωτερική διακόσμηση του Οβάλ Γραφείου του Τραμπ, που συνδυάζει την αμερικανική επιδεικτικότητα με ρωσικά ολιγαρχικά διακοσμητικά.
Ο πληθωρισμός συνεχίζεται, η ανεργία αυξάνεται. Μόλις πρόσφατα η Amazon ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να καταργήσει 30.000 θέσεις εργασίας. Η εταιρεία ακολουθεί έτσι την τάση. Η ασταθής και εν μέρει αντιφατική τελωνειακή πολιτική του Τραμπ έχει αυξήσει το κόστος πολλών καταναλωτικών προϊόντων στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα πολλές αλυσίδες εστιατορίων να βρίσκονται σε κρίση. Και μετά υπάρχουν και οι αγρότες των ΗΠΑ, οι οποίοι, ως μεγάλη ομάδα υποστηρικτών του Τραμπ, έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται εξαπατημένοι.
Η γεωργία στις ΗΠΑ αντιμετωπίζει μείωση των πωλήσεων, καθώς οι εγχώριες τιμές έχουν αυξηθεί λόγω της αύξησης του κόστους παραγωγής. Ταυτόχρονα, οι εξαγωγές δεν είναι πλέον κερδοφόρες λόγω των αμοιβαίων δασμών. Για να σώσει την πολύ πληγείσα παραγωγή σόγιας στις ΗΠΑ, ο Τραμπ αναγκάστηκε να υποκλιθεί μπροστά στον Σι Τζινπίνγκ και να κάνει παραχωρήσεις που έρχονται σε αντίθεση με τις κατά τα άλλα αλαζονικές δηλώσεις του προς το Πεκίνο. Στην Κίνα σίγουρα γελάνε με τόσο ερασιτεχνισμό.
Ο Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση
Παρόμοια μοτίβα εμφανίζονται και σε άλλους τομείς της αμερικανικής γεωργίας: το κρέας που παράγεται στις ΗΠΑ είναι ακριβό για τους Αμερικανούς καταναλωτές, αλλά και τα προϊόντα από το εξωτερικό δεν αποτελούν πραγματική εναλλακτική λύση λόγω της μέχρι τώρα δασμολογικής πολιτικής. Ο Τραμπ βρίσκεται συνεπώς υπό πίεση: είχε υποσχεθεί να μειώσει τις τιμές των τροφίμων. Για να μπορέσει να υλοποιήσει τουλάχιστον εν μέρει αυτή την υπόσχεση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έπρεπε να εγκαταλείψει τους κεντρικούς στόχους σχετικά με την «εγχώρια παραγωγή» και την αυτάρκεια και να συνάψει αντ’ αυτού μια εμπορική συμφωνία με την Αργεντινή, η οποία στο μέλλον θα φέρει φθηνό βόειο κρέας στις ΗΠΑ. Αυτό ίσως βοηθά τους ταλαιπωρημένους καταναλωτές, αλλά δεν ωφελεί τους αγρότες των ΗΠΑ. Αυτοί είναι τώρα διπλά ζημιωμένοι.
Η αξιολόγηση της κληρονομιάς του Τραμπ θα κριθεί πολύ πιθανόν από την απόδοση της οικονομικής πολιτικής του. Όποιος, όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ, μπορεί να συγκεντρώσει όλη την εξουσία, αλλά δεν είναι σε θέση να την χρησιμοποιήσει για το καλό του λαού, μπορεί τελικά να είναι επιτυχημένος ως αυταρχικός ηγέτης, αλλά πολιτικά είναι ένα μηδενικό.
Τους περισσότερους Αμερικανούς ψηφοφόρους δεν τους νοιάζει ότι οι μελαψοί άνθρωποι απελαύνονται ή ότι ο Τραμπ παριστάνει τον μεγάλο Χριστιανό. Πίσω από τη χρυσή πρόσοψη και όλο το θόρυβο των κοινωνικών μέσων, που ούτως ή άλλως δεν πρέπει ποτέ να συγχέεται με την πραγματικότητα, δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τίποτα αξιόλογο. Και το εκκρεμές μπορεί να γυρίσει πίσω πιο γρήγορα από ό,τι θα ήθελαν ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του, τόσο από τη μία όσο και από την άλλη πλευρά.
Πηγή: Junge Freiheit
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
