Η μέχρι τώρα εμμονή της Ευρώπης με την επίτευξη στο μέλλον μηδενικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (co2) έχει στοιχίσει ακριβά στις κοινωνίες της. Δίχως αποδεδειγμένη επιστημονική βάση και λόγω του θορύβου που προκαλούσαν οι ακτιβιστές του κλίματος, πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφάσισαν να αγνοήσουν το οικονομικό και το κοινωνικό κόστος της εξασφάλισης μηδενικών εκπομπών ρύπων και να προωθήσουν σχετικές πολιτικές. Tο αποτέλεσμα ήταν τρομακτική αύξηση της τιμής της ενέργειας, υπερβολική ακρίβεια στο ηλεκτρικό ρεύμα δίχως βέβαια τα οποιαδήποτε προσδοκώμενα θετικά αποτελέσματα στην μείωση των αερίων του θερμοκηπίου η στην βελτίωση των γενικότερων κλιματικών συνθηκών.
Το χειρότερο μάλιστα είναι πως όλοι εκείνοι που φωνασκούν για την ανθρώπινη συμβολή στην αύξηση των αερίων και κυρίως του διοξειδίου του άνθρακα, με ελάχιστες επιστημονικές αποδείξεις, συνεχίζουν να επιμένουν πως πρέπει να παρθούν και άλλα μέτρα σε βάρος των βιομηχανικών κοινωνιών μας και υπέρ των καινούργιων darlings, των λεγόμενων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Που είναι πλέον αποδεδειγμένο πως στοιχίζουν πανάκριβα και δεν είναι σε θέση να λύσουν το όποιο σχετικό πρόβλημα. Η κατάσταση οδηγείται σε αδιέξοδο, μέχρι να βρεθούν ηγέτες αποφασισμένοι να πάψουν να υποβάλουν σε οικονομικά μαρτύρια και σε σοβαρές δοκιμασίες τους πολίτες τους αναγνωρίζοντας πως οι αλλαγές του κλίματος είναι ενα ιστορικά επιβεβαιωμένο φυσικό φαινόμενο και δεν προκαλείται από τις οικονομικές δραστηριότητες των ανθρώπων.
Το ζήτημα είναι πως δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία για το πρόβλημα. Ο ΟΗΕ έχει συστήσει μία διακρατική επιστημονική επιτροπή (IPCC) με ακριβώς αυτό το αντικείμενο. Πλην όμως η επιτροπή αυτή εκφράζει τις κυβερνήσεις που την έχουν συστήσει κι’ όχι την παγκόσμια επιστημονική αντικειμενική γνώση. Και η ιστορία έχει δείξει πως οι επιστήμονες δεν λένε πάντα την αλήθεια. Κλασσικό παράδειγμα το “ραβδί του χόκεϊ” των πορισμάτων του καθηγητή Michael Mann. Αυτός οδηγήθηκε σε συμπεράσματα που έδειχναν ξαφνική αύξηση της θερμοκρασίας της γής λόγω ανθρώπινης δραστηριότητας που έμοιαζαν γραμμικά με την άκρη της ράβδου του χόκεϊ. Κατέληγε όμως εκεί με ακραίες πολλαπλασιαστικές παραποιήσεις των στοιχείων. Μετά τις σχετικές αποκαλύψεις, οι προβλέψεις του Mann αφαιρέθηκαν από όλες τις εκθέσεις του IPCC!
Εξ ίσου σκανδαλώδεις υπήρξαν και δύο άλλες επιστημονικές κλιματικές “πρωτοβουλίες”. Ο πρ. Αντ/δρος των ΗΠΑ Αλ Γκόρ κέρδισε ένα Νόμπελ για την ταινία του “An Inconvenient Truth”, που όμως αποκλείσθηκε από βρετανικό δικαστήριο για προβολή στα σχολεία, λόγω “τουλάχιστον 32 ανακριβών προπαγανδιστικών στοιχείων και ισχυρισμών”. Και απο το Πανεπ. του East Anglia (Climate Research Unit) στο Ηνωμένο Βασίλειο, διέρρευσαν το 2009 δεκάδες μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με παραποιημένα στοιχεία για το Κλίμα, ώστε να “διευκολυνθεί” η ευαισθησία της κοινής γνώμης για τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής και να δυσφημισθούν οι επιστήμονες πoυ αρνούνται πως το διοξείδιο του άνθρακα (co2) ευθύνεται για τις υψηλές θερμοκρασίες!
Το πιό σοβαρό όμως είναι πως οι επιστήμονες του κλίματος του IPCC δεν είναι σε θέση να εξηγήσουν πως στις περιόδους πρόσφατης ψύχρανσης της γής, μεταξύ 1945 – 1975 και 1998 – 2014, υπήρχε παράλληλα σταθερή αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα! Βασικά, δεν μπορεί να εξηγηθεί πως γίνεται να αυξάνεται πρώτα η θερμοκρασία της γής και να ακολουθεί στη συνέχεια η αύξηση των εκπομπών co2.
Ενώ δεν υπάρχει επιστημονική στήριξη τέτοιων περιβαλλοντικών μέτρων, οι κυβερνήσεις αποφασίζουν αυθαίρετα φορτώνοντας στον κόσμο το επαχθές τους κόστος, την απαράδεκτη ακρίβεια και τα οικονομικά αδιέξοδα.
Πρώτη δημοσίευση στο Newideas.gr
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
