Η Ντόλι Πάρτον, τεράστιο αμερικανικό σύμβολο και θρύλος της κάντρι μουσικής, πέθανε σε ηλικία 80 ετών. Την είδηση επιβεβαίωσε η οικογένεια της διάσημης τραγουδίστριας και ηθοποιού, σύμφωνα με δημοσίευμα του Newsbomb.
Η τραγουδίστρια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και είχε αναγκαστεί να ακυρώσει πολλές προγραμματισμένες συναυλίες για τον Δεκέμβριο.
Η Πάρτον αναδείχθηκε σε μία από τις πιο αγαπημένες τραγουδοποιούς όλων των εποχών και κέρδισε το προσωνύμιο «Βασίλισσα της Κάντρι» στη διάρκεια της καριέρας της. Είδωλο της κάντρι μουσικής για σχεδόν έξι δεκαετίες, κατέκτησε 11 βραβεία Γκράμι και πούλησε πάνω από 100 εκατομμύρια δίσκους με τραγούδια όπως τα «Jolene» και «I Will Always Love You».
A message from the family of Dolly Parton. pic.twitter.com/9DNRgRx0uH
— Dolly Parton (@DollyParton) August 25, 2026
Έγραψε περισσότερα από 3.000 τραγούδια και 44 από τα άλμπουμ της έφτασαν στο top 10 των charts της κάντρι μουσικής, αριθμός-ρεκόρ. Και μόνο που έγραψε το «Jolene», το οποίο τραγούδησε ο Μπομπ Ντίλαν, θεωρείται ανυπέρβλητη, ενώ έχει γράψει τέσσερα τραγούδια που άλλαξαν την ιστορία της μουσικής. Ανάμεσά τους το «I Will Always Love You», που έγινε παγκοσμίως γνωστό από την ερμηνεία της Γουίτνεϊ Χιούστον, το «I Drove All Night» της Σίντι Λόπερ το 1995 και το ίδιο το «Jolene».
Φέτος επρόκειτο να παραλάβει το τιμητικό Όσκαρ για το ανθρωπιστικό της έργο το 2026. Η Πάρτον διαμόρφωσε τη μουσική και την ποπ κουλτούρα για δεκαετίες. Θεωρούνταν η πλουσιότερη σταρ της κάντρι μουσικής στον κόσμο, με εκτιμώμενη καθαρή περιουσία 500 εκατομμυρίων δολαρίων, και έγινε διάσημη φιλάνθρωπος.
Ήταν γνωστή για τις προσπάθειές της να ενθαρρύνει τον αλφαβητισμό σε όλο τον κόσμο μέσω της Βιβλιοθήκης Φαντασίας του Ιδρύματος Dollywood. Χρησιμοποίησε επίσης τα χρήματά της για την καταπολέμηση της κρίσης του HIV/AIDS, τη χρηματοδότηση του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού και την ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της Covid. Το 2022 της απονεμήθηκε το Μετάλλιο Κάρνεγκι για Φιλανθρωπία και σχολίασε: «Προσφέρω απλώς από την καρδιά μου. Ποτέ δεν ξέρω τι θα κάνω ή γιατί θα το κάνω. Απλώς βλέπω μια ανάγκη και αν μπορώ να την καλύψω, τότε θα το κάνω».
Από τη φτώχεια του Τενεσί στην παγκόσμια φήμη
Γεννημένη στις 19 Ιανουαρίου 1946 σε μια ξύλινη καλύβα δύο δωματίων στις όχθες του ποταμού Little Pigeon στο Τενεσί, η Πάρτον ήταν το τέταρτο από 12 παιδιά. Ο πατέρας της ήταν ένας αναλφάβητος αγρότης που κατάφερε να γίνει ιδιοκτήτης μιας μικρής καπνοκαλλιέργειας. Η ίδια περιέγραψε αργότερα την οικογένειά της ως «εξαιρετικά φτωχή», αλλά απέδωσε στη μητέρα της την αγάπη και τη βαθιά γνώση των παραδοσιακών φολκ μπαλάντων, καθώς και στον πατέρα της την εργασιακή του ηθική. «Μεγάλωσε όλη την οικογένεια με το μυαλό και τη σκληρή δουλειά του», έγραψε σε απομνημονεύματα του 2020. «Ήξερε πώς να μετράει χρήματα. Ήξερε πόσο άξιζε το καθετί».
Η Πάρτον άρχισε να εμφανίζεται ως τραγουδοποιός από παιδί. Μέχρι τα 13 της είχε εμφανιστεί στο τοπικό ραδιόφωνο και την τηλεόραση στο ανατολικό Τενεσί, είχε ανεβεί στη σκηνή του Grand Ole Opry στο Νάσβιλ και είχε ηχογραφήσει το πρώτο της single, το «Puppy Love». Όταν αποφοίτησε από το λύκειο το 1964, μετακόμισε στο Νάσβιλ την επόμενη μέρα και άρχισε να καθιερώνεται ως τραγουδοποιός.
Κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της, Hello, I’m Dolly, το 1967, την ίδια χρονιά που συμμετείχε στο εβδομαδιαίο τηλεοπτικό πρόγραμμα The Porter Wagoner Show. Ο Γουάγκονερ ήταν καταξιωμένος σταρ της κάντρι και μέντοράς της. Μαζί κυκλοφόρησαν μια σειρά από επιτυχημένα άλμπουμ ως ντουέτο. Το 1973 η Πάρτον αποφάσισε να επικεντρωθεί στη σόλο καριέρα της και έγραψε την μπαλάντα «I Will Always Love You» για τον επαγγελματικό τους χωρισμό. Το τραγούδι έγινε επιτυχία για την ίδια και αργότερα για τη Γουίτνεϊ Χιούστον, η οποία ηχογράφησε μια δυνατή διασκευή το 1992 που έμεινε στην κορυφή των charts για 14 εβδομάδες, ρεκόρ εκείνης της εποχής.
Η Πάρτον είπε κάποτε ότι έγραψε το «I Will Always Love You» την ίδια μέρα με το «Jolene». Αργότερα διευκρίνισε: «Όταν βρήκαμε μια παλιά κασέτα, ήταν στην ίδια κασέτα. Θα μπορούσε να είχε μεσολαβήσει μερικές μέρες. Σίγουρα γράφτηκαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα». Και τα δύο τραγούδια συμπεριλήφθηκαν στο άλμπουμ Jolene του 1974, που την έφερε σε ευρύτερο κοινό εκτός της κάντρι. Το Here You Come Again του 1977 ήταν το πρώτο της άλμπουμ που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα και της χάρισε την πρώτη νίκη στα Γκράμι μετά από σχεδόν μια δεκαετία υποψηφιοτήτων.
Ηθοποιός, επιχειρηματίας και ιδιωτική ζωή
Το 1980 ανέλαβε τον πρώτο της ρόλο ως ηθοποιός δίπλα στην Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν στην κωμωδία 9 to 5. Έγραψε και το τραγούδι της ταινίας, που έγινε νούμερο ένα, κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού και την έκανε είδωλο για τις γυναίκες. Ακολούθησαν ρόλοι σε ταινίες όπως The Best Little Whorehouse in Texas (1982), Steel Magnolias (1989) και Joyful Noise (2012).
Διατήρησε παραγωγικό ρυθμό σε όλη της τη ζωή, κυκλοφορώντας νέο άλμπουμ τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια, παράλληλα με επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως τηλεοπτικές εκπομπές, κατεψυγμένα τρόφιμα και το θεματικό πάρκο Dollywood στο Τενεσί. Ανάμεσα στα αξιοθέατα του πάρκου υπάρχει αντίγραφο της μικροσκοπικής ξύλινης καλύβας όπου γεννήθηκε.
Παντρεύτηκε μόνο μία φορά, με τον Καρλ Ντιν, επιχειρηματία με τον οποίο γνώρισε όταν ήταν 18 ετών, την ίδια μέρα που μετακόμισε στο Νάσβιλ. Η τραγουδίστρια έγραψε κάποτε ότι ήταν «έκπληκτη και χαρούμενη» που ενώ εκείνος της μιλούσε, την κοίταζε στο πρόσωπο. «Φαινόταν να ενδιαφέρεται πραγματικά να μάθει ποια ήμουν και τι έκανα», είπε. Παντρεύτηκαν δύο χρόνια αργότερα, στις 30 Μαΐου 1966, στην Τζόρτζια. Για χρόνια κρατούσαν τη σχέση τους αυστηρά ιδιωτική. Η Πάρτον είχε πει στο AP το 1984: «Πολλοί λένε ότι δεν υπάρχει Καρλ Ντιν, ότι είναι απλώς κάποιος που έφτιαξα για να κρατάω τους άλλους μακριά μου».
Οι ανησυχίες για την υγεία της έγιναν γνωστές για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν αναγκάστηκε να αναβάλει την παραμονή της στο Λας Βέγκας.
