Βασίλης Δ. Παπαγιαννίδης
Δικηγόρος LLM
“Ας βγούμε από αυτό το καιόμενο μέρος και ας αντιμετωπίσουμε με αποφασιστικότητα τον εχθρό. Όποιος πεθάνει θα είναι με το Θεό.
Όποιος ζήσει θα τιμηθεί το όνομά του. Θα βγω πρώτος και ό,τι κάνω θα το κάνετε κι εσείς. Μάρτυράς μου ο Θεός, δε θα σας εγκαταλείψω ποτέ…» ~ Πρίγκιπας Nikola Zrinski
Υπάρχει ένα φαινόμενο στη στρατιωτική ιστορία που οι Αγγλοσάξονες το ονομάζουν «last stand».
Είναι το φαινόμενο κατά το οποίο μια ολιγάριθμη στρατιωτική δύναμη ή μεμονωμένοι μαχητές ξεπερνώντας το φόβο του θανάτου πολεμούν μέχρι τέλους απέναντι σε υπεράριθμους αντιπάλους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η πολιορκία του Ζίγκετβαρ το 1566….
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία στην ακμή της ήταν απέραντη. Εκτεινόταν από τα βάθη της Αραβικής Χερσονήσου και την Αλγερία μέχρι τη Βόρεια Ουγγαρία.
Όμως, το 1566 ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν, 71 ετών, ήθελε κι άλλες κατακτήσεις. Το 1529, όταν ήταν νεαρός Σουλτάνος προσπάθησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει την πρωτεύουσα των Αψβούργων: τη Βιέννη. Το 1566 ήθελε να δοκιμάσει ξανά…
Όμως, πριν φτάσει στη Βιέννη ο Σουλτάνος ήθελε να κλείσει έναν άλλο λογαριασμό.
Το οχυρό του Ζίγκετβαρ, στη σημερινή Ουγγαρία, ήλεγχε τα βασικότερα περάσματα και τους δρόμους εφοδιασμού προς τη Βιέννη. Βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Βασιλείου της Κροατίας που ήταν υποτελές στους Αψβούργους της Αυστρίας.
Έπρεπε να καταληφθεί πάση θυσία. Όμως, δεν ήταν εύκολος στόχος. Ήταν στη μέση μιας λίμνης και περιελάβανε τρία τμήματα που συνδέονταν με γέφυρες μεταξύ τους:
τη Νέα Πόλη, την Παλαιά Πόλη και το Οχυρό.
Στις 6 Αυγούστου του 1566, περίπου 50-100.000 Οθωμανοί με 300 πυροβόλα υπό τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν και το Βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά περικύκλωσαν το Ζίγκετβαρ.
Μέσα στο οχυρό αμύνονταν περίπου 2.300 Ούγγροι και Κροάτες στρατιώτες υπό τη διοίκηση του Κροάτη Πρίγκιπα Nikola Zrinski.
Οι Οθωμανοί ξεκίνησαν τις επιθέσεις αλλά η αντίσταση ήταν λυσσαλέα. Όμως, το οθωμανικό πυροβολικό και η συντριπτική αριθμητική υπεροχή ήταν αποφασιστικής σημασίας.
Στις 9 Αυγούστου έπεσε η Νέα Πόλη και οι υπερασπιστές αποσύρθηκαν στην Παλαιά Πόλη.
Στις 19 Αυγούστου έπεσε και η Παλαιά Πόλη ύστερα από σφοδρούς βομβαρδισμούς και επιθέσεις των Οθωμανών. Οι χριστιανοί μαχητές υποχώρησαν στο Οχυρό.
Ο Zrinski συνέχισε να απορρίπτει κάθε σκέψη για παράδοση παρόλο που πλέον ήταν εμφανές πως δε θα λάμβανε καμία βοήθεια από τους Αψβούργους.
Απέρριψε ακόμα και την πρόταση του Σουλεϊμάν πως αν του παρέδιδε το οχυρό θα τον έκανε άρχοντα της Κροατίας, υπόλογο μόνο στο Σουλτάνο.
Τα τείχη του Οχυρού γκρεμίστηκαν τελείως από τα πυροβόλα των Οθωμανών και στις 7 Σεπτεμβρίου οι ισχυρές Οθωμανικές δυνάμεις ετοιμάστηκαν για προέλαση και κατάληψη του οχυρού.
Δεν πρόλαβαν όμως. Ο Zrinski, αφού έβγαλε μια εμπνευσμένη ομιλία στους 600 εναπομείναντες στρατιώτες του, ηγήθηκε ηρωικής εξόδου. Ήταν από τους πρώτους που έπεσαν αλλά οι άνδρες του πολέμησαν μέχρις εσχάτων.
Περιχαρείς οι Οθωμανοί έκοψαν το κεφάλι του νεκρού πρίγκιπα για να το δωρίσουν στο Σουλτάνο και εισήλθαν στο Οχυρό πανηγυρίζοντας.
Όμως, μια φονική έκρηξη μέσα στο οχυρό εξόντωσε 3.000 Οθωμανούς καθώς ο πρίγκιπας πριν σκοτωθεί είχε παγιδεύσει το χώρο.
Κατά την πολιορκία οι Οθωμανοί είχαν απώλειες 20-30.000 ανδρών.
Ο Σουλεϊμάν δε χάρηκε τη νίκη του. Είχε αποβιώσει μία μέρα πριν την τελική επίθεση μέσα στη σκηνή του ενώ ο θάνατός του κρατήθηκε μυστικός.
Οι Οθωμανοί, μετρώντας τις φρικτές απώλειές τους καθώς και το θάνατο του Σουλτάνου, διέκοψαν την εκστρατεία τους και δεν προχώρησαν προς τη Βιέννη. Η θυσία λίγων είχε σώσει πολλούς….
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
