του Απόστολου Πιστόλα
Πριν από λίγους μήνες, στη Ρουμανία, ο Γκεοργκέσκου προκάλεσε πολιτικό σεισμό, καθώς κέρδισε τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με μεγάλη διαφορά. Όλα έδειχναν πως θα κέρδιζε την προεδρία στον δεύτερο γύρο, όμως το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας αποφάσισε να ακυρώσει το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου με την αιτιολογία ότι υπήρξε διαδικτυακή εκστρατεία υπέρ του Γκεοργκέσκου από τη Ρωσία.
Ορίστηκε νέα ημερομηνία εκλογών και λίγους μήνες πριν από αυτές ο Γκεοργκέσκου συλλαμβάνεται, με τις κατηγορίες για προώθηση εγκληματιών πολέμου και φασιστικών ιδεών, διασπορά ψευδών ειδήσεων και ψευδείς δηλώσεις για τη χρηματοδότηση της υποψηφιότητάς του, την ημέρα που θα κατέθετε την υποψηφιότητά του σε αυτές. Το δικαστήριο αποφάσισε να του απαγορεύσει να είναι υποψήφιος.
Στη Γαλλία η Λεπέν ήταν για χρόνια πρόεδρος του κόμματος που ίδρυσε ο πατέρας της και εκείνη του έκανε «ριμπράντινγκ» ώστε να μην είναι ακραίο. Στην πολιτική της πορεία σε εκλογές λάμβανε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά, αλλά δεν απειλούσε ουσιαστικά ούτε σε προεδρικές ούτε σε βουλευτικές εκλογές.
Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, δεκαπλασίασε τις δυνάμεις της στη Βουλή και οι δημοσκοπήσεις την έδειχναν φαβορί για τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2027. Τον προηγούμενο μήνα, η Λεπέν κρίθηκε ένοχη για υπεξαίρεση κονδυλίων της ΕΕ και της απαγορεύτηκε να διεκδικήσει πολιτικά αξιώματα στη Γαλλία για πέντε χρόνια.
Την ίδια ώρα, στη Γερμανία το AfD, το οποίο μέχρι πέρυσι ήταν «καρφωμένο» σε ποσοστά του 11%, βρέθηκε όχι μόνο δεύτερο σε εκλογές, αλλά δημοσκοπικά είναι ακόμα και πρώτο. Και ξαφνικά, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος της Γερμανίας αποφασίζει να χαρακτηρίσει το κόμμα ως εξτρεμιστικό, ανοίγοντας την πόρτα για την απαγόρευσή του.
Και στις τρεις περιπτώσεις οι απαγορεύσεις ήρθαν μόνο όταν οι υποψήφιοι/κόμματα έδειξαν πως μπορούν να είναι πραγματικά απειλή. Ο κόσμος αυτό το βλέπει. Και πολλοί το θεωρούν ως κίνηση πανικού στην προσπάθεια να κρατηθεί το σύστημα στην εξουσία.
Πεποίθησή μου είναι πως αντισυμβατικά κόμματα τα κάνεις μέρος της λύσης συγκυβερνώντας μαζί τους, ειδικά όταν αυτά είναι μικροί εταίροι. Απαγορεύσεις τους, όταν αυτά βρίσκονται σε υψηλά ποσοστά και ένα βήμα από την εξουσία, ανοίγουν το κουτί της Πανδώρας και κανείς δεν μπορεί να ξέρει την κατάληξη γεγονότων που θα προκαλέσει. Πάντως, σε κάθε δράση σίγουρα υπάρχει αντίδραση.
Πρώτη δημοσίευση στο Manifesto.gr
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
