- Γράφει ο Μπένεντικτ Κάιζερ*
Ο Καρπ είναι ιδρυτής του γίγαντα λογισμικού Palantir, φίλος του δισεκατομμυριούχου της PayPal Πίτερ Τιλ, εβραίος-αφροαμερικανός πολίτης των ΗΠΑ και διανοούμενος, ο οποίος συνέγραψε τη διατριβή του στην κοινωνική ψυχολογία στα γερμανικά.
Επιπλέον, είναι ένας πατριώτης καπιταλιστής, ο οποίος φωνάζει στους όχι λιγότερο καπιταλιστές, αλλά σαφώς λιγότερο πατριώτες συναδέλφους του από την τεχνολογική ελίτ: Έχετε την υποχρέωση απέναντι στο κράτος «να συμβάλλετε στην υπεράσπιση της χώρας και στην διατύπωση ενός εθνικού σχεδίου». Εξάλλου, οι Αμερικανοί καπιταλιστές οφείλουν την αγορά τους, τις συνθήκες λειτουργίας τους, την ασφάλειά τους και συχνά και το αρχικό τους κεφάλαιο σε κρατικούς θεσμούς. Χωρίς αμερικανικό κράτος δεν υπάρχει αγορά, σύμφωνα με τον Καρπ, ο οποίος ακολουθεί τη φιλοσοφία της οικονομολόγου Μαριάνα Ματσουκάτο.
Αυτή η ακλόνητη βασική αρχή, που έχει ως αποτέλεσμα σήμερα το 86% των παγκόσμιων τεχνολογικών εταιρειών να είναι αμερικανικές (με αξία 21,4 τρισεκατομμύρια δολάρια), έχει ξεχαστεί από τους σημαντικότερους κατόχους κεφαλαίου. Κέρδισαν, σύμφωνα με όσα καταμαρτυρά ο Καρπ στο βιβλίο του «The Technological Republic – Über die Macht des Silicon Valley und die Zukunft des Westens» (Η Τεχνολογική Δημοκρατία. Για τη δύναμη της Silicon Valley και το μέλλον της Δύσης), αμέτρητα δισεκατομμύρια με βάση εκείνα τα επιτεύγματα που θα ήταν αδιανόητα χωρίς κρατικές παρεμβάσεις – αλλά ακόμη και αυτό το προφανές γεγονός δεν εκτιμάται. Αυτό οφείλεται στην εθνική αλαζονεία των «αποκομμένων ελίτ» (Karp dixit), καθώς και στο γεγονός ότι οι τεχνολογικοί γίγαντες όπως η Google, η Amazon και το Facebook επικεντρώνονται μόνο στην καταναλωτική αγορά για να αποκομίσουν κέρδη, χωρίς να εξυπηρετούν έναν ανώτερο στόχο – για τον Καρπ: την επιβολή των αμερικανικών συμφερόντων ζωής και ηγεμονίας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αυτός και οι συνιδρυτές της Palantir, σε αντίθεση με αυτές τις αντιπατριωτικές κεφαλαιακές ομάδες, από την αρχή επιδίωξαν «να αναπτύξουν τεχνολογίες που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών», προκειμένου να συμβάλουν στο μεγάλο στόχο: την ίδρυση μιας «τεχνολογικής δημοκρατίας», η οποία θα πρέπει να βασίζεται σε μια αποφασιστικά αυτοσυνείδητη εθνική κουλτούρα και μια εξίσου αυτοσυνείδητη εθνική ταυτότητα (– οι οποίες, ωστόσο, δεν πρέπει ποτέ να έχουν εθνοτικές συνειρμούς). Δεν πρόκειται για τίποτα άλλο παρά για την κατασκευή μιας τεχνικής υποδομής και ενός ρυθμιστικού πλαισίου που θα οδηγήσει τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης σε νέα εδάφη, διασφαλίζοντας παράλληλα – μέσω της υπεροχής του κράτους – ότι «η μηχανή θα παραμείνει υποταγμένη στον δημιουργό της». Ο κινεζικός δρόμος του εθνικού κρατικού καπιταλισμού σε καλιφορνέζικη εκδοχή;
Ο Άλεξ Καρπ (σε συνεργασία με τον Νίκολας Ζαμίσκα) γράφει με γρήγορο ρυθμό, πάθος και κατηγορηματικό ύφος. Επαναλαμβάνει συνεχώς τις επιθέσεις του εναντίον των συναδέλφων του καπιταλιστών, κατηγορώντας τους ότι ενεργούν με αποκλειστικό στόχο το κέρδος, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι χωρίς την Αμερική δεν θα ήταν τίποτα: «Θα έκαναν καλά να αναγνωρίσουν αυτά τα χρέη, ακόμα και αν δεν αποπληρωθούν». Το τελευταίο δείχνει ήδη ότι ο Καρπ δεν είναι «νεομαρξιστής»· δεν τον ενδιαφέρει η αναδιανομή ή μια συστημική αλλαγή των σχέσεων παραγωγής και ιδιοκτησίας. Είναι συλλογικός, όχι ατομικός καπιταλιστής.
Αυτό σημαίνει, πρώτον, ότι έχει μια προσέγγιση του εθνικισμού – που θυμίζει τον Γιόραμ Χαζόνι – η οποία περιλαμβάνει την πεποίθηση ότι χωρίς ένα εθνικό σχέδιο ζωής, ένα βασανιστικό κενό καθιστά αδύνατη κάθε ανώτερη έννοια.
Δεύτερον, ως αμερικανός εθνικιστής (με ιδεολογική και όχι εθνοπολιτισμική βάση), απορρίπτει τόσο μια «woke» μεταμόρφωση του φιλελευθερισμού όσο και ένα ατομικιστικό πρόγραμμα διάλυσης. Η απόρριψη κάθε κολεκτιβισμού, εξηγεί ο Καρπ, «έκανε την Αμερική και την αμερικανική κουλτούρα τόσο ευάλωτες σε επιθέσεις και υπονόμευση». Τώρα πρέπει να συνδεθούν οι επερχόμενες ψηφιακές μεταμορφώσεις με τις εθνικές παραδόσεις, τους μύθους και τις αξίες. Διότι ο στόχος είναι «να οργανωθεί η κοινή προσπάθεια ενός ολόκληρου λαού» για να χτιστεί μια νέα τάξη μέσα στο σχηματισμένο συλλογικό.
Η ανάγνωση του Άλεξ Καρπ είναι απαραίτητη. Ο συνδυασμός κρατικά κατευθυνόμενου καπιταλισμού, επανάστασης της τεχνητής νοημοσύνης, επιβεβαίωσης των μυστικών υπηρεσιών, θαυμασμού του στρατού και πολιτικού εθνικισμού που παρουσιάζει ο συγγραφέας φαίνεται στον αναγνώστη άλλοτε παράξενο, άλλοτε λογικό, και ενίοτε και τα δύο. Σε κάθε περίπτωση, ο συγγραφέας, του οποίου το βιβλίο κατακτά τις λίστες των μπεστ σέλερ σε όλο τον κόσμο, είναι μια φωνή που δεν έχει ακουστεί ξανά. Οι Tech-Bros δέχονται πυρά από τις ίδιες τους τις τάξεις.
Πηγή: Sezession.de
* Ο Μπένεντικτ Κάιζερ είναι Γερμανός πολιτικός επιστήμονας και εργάζεται στον τομέα των εκδόσεων.
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
