Μόνο με την Ελλάδα….

Βασίλης Δ. Παπαγιαννίδης
Δικηγόρος LLM

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο αγαπημένο από την πατρίδα».~ Θεόγνις, 6 ος αιώνας π.Χ.

Η Μέση Ανατολή φλέγεται. Καθημερινά παρακολουθούμε αναλύσεις των ειδικών και
των διεθνολόγων στα ΜΜΕ.

Η αγωνία για το μέλλον της ανθρωπότητας σχεδόν πρωτοφανής. Θα εκτονωθεί η κρίση;

Θα έχουμε κάποια παγκόσμια σύρραξη; Και μέσα σε όλα αυτά αντιπαράθεση ανάμεσα στους Έλληνες οπαδούς του Ισραήλ και τους Έλληνες οπαδούς της Παλαιστίνης και -πλέον- του Ιράν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Διχασμός. Ένταση. Ταύτιση με ξένες κρατικές οντότητες.

Αποφάσισα να γράψω λίγες γραμμές όχι για να σας αναλύσω την κατάσταση στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή (αυτό το κάνουν οι ειδικότεροι από εμένα), ούτε για να σας παροτρύνω να υποστηρίζετε το Ισραήλ, το Ιράν ή την Παλαιστίνη.

Γράφω μονάχα γιατί με εκπλήσσει ο διαδικτυακός πατριωτισμός για ξένα κράτη και η απόλυτη ταύτιση Ελλήνων με κράτη όπως το Ισραήλ, η Παλαιστίνη ή το Ιράν.

Στις διεθνείς σχέσεις λέγεται πως τα κράτη είναι οντότητες που κινούνται με βάση αποκλειστικά το συμφέρον τους και επιδιώκουν την ασφάλεια και την επιβίωσή τους.

Όταν επιτύχουν τα δυο τελευταία τότε στρέφονται κατά των άλλων κρατών επιδιώκοντας την επικυριαρχία επ’αυτών.

Οι συμμαχίες κρατών είναι συμμαχίες συμφερόντων και όχι συμμαχίες λόγω «αγάπης των λαών»….

Εμείς είμαστε Έλληνες και πατρίδα μας η Ελλάδα που -χάρη στους αγώνες των προγόνων μας- έχει κρατική υπόσταση τα τελευταία 200 χρόνια. Αυτή η Ελλάδα τόσο ως αξία-ιδέα όσο και ως «κρατική οντότητα» είναι η πατρίδα μας.

Και το δικό της συμφέρον πρέπει να είναι για εμάς η βασική πυξίδα των αντιλήψεών μας.

Όταν το 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πέρασε το ψήφισμα υπ’ αριθμ. 181, με το οποίο διαιρέθηκε η περιοχή της Παλαιστίνης και αναγνωρίστηκε «Εβραϊκό Κράτος», η Ελλάδα καταψήφισε το εν λόγω ψήφισμα όντας η μόνη δυτική χώρα που το έπραξε.

Και το έκανε καθώς αυτό ήταν το συμφέρον της, αφού σε αραβικά εδάφη (Αίγυπτος) υπήρχαν ελληνικές παροικίες που έπρεπε να προστατευτούν.

Στην πορεία ανέπτυξε καλές σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ καθώς αυτό θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στην παραδοσιακή μας αντίπαλο, Τουρκία, που έχει επεκτατικές τάσεις. Αυτό όριζε το εθνικό συμφέρον.

Από την άλλη, η ταύτιση με ξένες οντότητες είναι προβληματική. Η συμμαχία με το Ισραήλ δε δικαιολογεί πράξεις που παραβιάζουν όχι μόνο το διεθνές δίκαιο αλλά και στοιχειώδεις ανθρώπινες αξίες.

Ενώ και η στήριξη στην Παλαιστίνη φαντάζει προβληματική καθώς τα συμφέροντα των Παλαιστινίων -που χαιρέτησαν τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί- είναι πλησιέστερα προς αυτά της Τουρκίας.

Η δε σημαία της Παλαιστίνης έχει μαύρο χρώμα, σύμβολο του Χαλιφάτου των Αβασσιδών, λευκό χρώμα, σύμβολο του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και πράσινο χρώμα σύμβολο του Χαλιφάτου των Φατιμιδών που ως οντότητες ήταν θανάσιμα εχθρικές προς την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο), το κράτος των προγόνων μας και προπομπό της σύγχρονης Ελλάδας.

Με όλα τα ανωτέρω, θέλω να τονίσω και να επισημάνω πως ως Ελλάδα και Έλληνες δεν έχουμε φίλους. Έχουμε μόνο συμφέροντα. Και τα συμφέροντα πρέπει να σταθμίζονται και να ζυγίζονται συνεχώς.

Αυτός που είναι φίλος σήμερα αύριο μπορεί να μην είναι. Αυτός που είναι εχθρός σήμερα το ίδιο. Η μόνη σταθερά για εμάς ήταν, είναι και θα είναι η Ελλάδα και οι αξίες τις οποίες πρέσβευε και πρεσβεύει.

Ως εκ τούτου ας σταματήσουμε να ταυτιζόμαστε με ξένα κράτη. Ταύτιση μόνο με την Πατρίδα μας. Ταύτιση μόνο με την Ελλάδα.