Ήταν ο άνθρωπος που μια ολόκληρη κοινωνία που έχανε σιγά σιγά τις αξίες της και έπλεε σαν καράβι δίχως πυξίδα στα κύματα τον είχε ανάγκη. Άγγιξε εκατομμύρια νέους. Ήταν ο πιο μετριοπαθής του κινήματος MAGA, αυτός που ήθελε πάντα να συζητά με όσους είχαν αντίθετη άποψη.
Γι’ αυτό «φιλελεύθεροι» και αριστεροί φοβούνταν τον Τσάρλι. Διότι μέσα από τη συζήτηση και τη μετριοπάθεια έδινε στους νέους πυξίδα για μια πορεία μακριά από τη liberal ιδεολογία που κυριάρχησε τα προηγούμενα έτη. Μακριά από εκείνους.
Και τον μισούσαν για αυτό. Εξ ου και η ασυγκράτητη χαρά πολλών από αυτούς με το άκουσμα της δολοφονίας του.
Από τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ δεν διαδέχτηκαν βία και επεισόδια αλλά συγκεντρώσεις για προσευχή. Δεν γέμισαν οι δρόμοι με κόσμο που κάνει πλιάτσικο,
Τέλος, ήρθε η συγκλονιστική τελετή του Τσάρλι Κερκ, με 300.000 παρευρισκόμενους και 100 εκατομμύρια να την παρακολουθούν διαδικτυακά.
Και εκεί η χήρα του συγχώρεσε τον δολοφόνο του πατέρα των παιδιών της. Διότι έτσι είχε κάνει ο Χριστός στον σταυρό και διότι αυτό θα ήθελε ο Τσάρλι. Και σκόρπισαν τα ψέματα τόσων ημερών σαν στάχτη στον αέρα.
Κι όμως, αυτοί που νομίζουν ότι κατέχουν την πάσα αλήθεια και πως έχουν σε όλα δίκιο συνεχίζουν να λοιδορούν. Διότι δεν μπορούν να φανταστούν πως σε κάτι μπορεί να έχουν λάθος. Όμως ο κόσμος πλέον βλέπει και καταλαβαίνει πως… δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Πρώτη δημοσίευση στο Manifesto.gr
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
