Η δημοσίευση του κ. Γιώργου Τσουκαλά για την Κεντροαριστερά την βρήκαμε πολύ ενδιαφέρουσα εδώ στο papafotis.gr
Επειδή θεωρούμε, ότι θα ήταν ωφέλιμο για τους αναγνώστες μας να την διαβάσουν, την δημοσιεύουμε. Εξίσου ωφέλιμο θεωρούμε πως είναι να προσπαθήσετε να απαντήσετε νοερώς, στα ερωτήματα που θέτει ο κ. Τσουκαλάς, γνωστός δικηγόρος του Πύργου Ηλείας.
Εκλογές & Κεντροαριστερά του Γιώργου Τσουκαλά
Μιας και όταν ο στρόβιλος του παρόντος υποχωρεί, καθώς τα γεγονότα χάνονται στο παρελθόν, συνήθως οι άνθρωποι αναλογίζονται το δέον πράττειν, αποφάσισα να θέσω μια σειρά από ερωτήματα…
… «A posteriori in summa, ἐκ τῶν ὑστέρων συνοπτικῶς»
Δ’. ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2023.
Πως ψυχογραφείται η ελληνική Κεντροαριστερά;
Γιατί σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ψήφισαν απευθείας Ν.Δ. – και όχι τον συγγενή χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Είναι δυνατόν να ξαναψηφίσουν αυτοί οι πολίτες ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή έστω να επαναπατριστούν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. το οποίο εγκατέλειψαν την περίοδο μεταξύ των ετών 2012 και 2015; Και εάν ναι, γιατί δεν το έκαναν ήδη;
Μήπως χρειάζεται ένα εντελώς καινούργιο κόμμα στην Κεντροαριστερά;
Η ελληνική Κεντροαριστερά ξεκινά από το Κέντρο και απλώνεται έως τις παρυφές της μη κομμουνιστικής Αριστεράς. Αποτελείται κυρίως από ανθρώπους που πιστεύουν στην μεταρρύθμιση του οικονομικοκοινωνικού και πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, ώστε η χώρα να προοδεύσει χωρίς να αποκλείονται οι ασθενέστεροι. Το όραμά τους δεν φθάνει μέχρι την ανατροπή της καθεστηκυΐας τάξης – όπως ευαγγελίζεται η κομμουνιστική Αριστερά.
« – Αν πίστευαν πως θα το κάνουμε, δεν θα μας ψήφιζαν ποτέ!», είχε απαντήσει ορθά κοφτά ο Ανδρέας Παπανδρέου σε όσους, όταν ορκίστηκε Πρωθυπουργός, απαίτησαν να αποχωρήσει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την Ε.Ο.Κ. ή έστω να εκδιώξει κακήν κακώς τις στρατιωτικές βάσεις των Η.Π.Α.
Πράγματι, η ελληνική Κεντροαριστερά δεν είναι επαναστατική, και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά της από την ελληνική κομμουνιστική Αριστερά που οριοθετείται κυρίως στο Κ.Κ.Ε.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου (1919-1996) θεωρείται ο γενάρχης της ελληνικής Κεντροαριστεράς, τουλάχιστον όπως αποκρυσταλλώθηκε μετά την Μεταπολίτευση του 1974 και στην σύγχρονη εποχή.
Η περιώνυμη «Διακήρυξη της 3ης Σεπτέβρη» παραμένει μια ιδεολογική Κιβωτός της Διαθήκης της συγκεκριμένης παράταξης, καθώς πράγματι αποτυπώνει τις θέσεις των Ελλήνων Κεντροαριστερών.
Η αντίθεση στον ιμπεριαλισμό, ειδικά στον τουρκικό, οι εθνικές ανησυχίες για το Κυπριακό πρόβλημα και για το Αιγαίο, η βούληση για μία ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, για περισσότερη δημοκρατία, για μια δίκαιη αναδιανομή του εθνικού πλούτου χωρίς κατάργηση των τάξεων, το πρόταγμα της μόρφωσης του πληθυσμού, η απαίτηση για καλύτερες συνθήκες εργασίας, είναι η πεμπτουσία της ελληνικής Κεντροαριστεράς…
Αυτές οι αρχές συμφωνούν με την άρνηση επικύρωσης της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας (2021); Οι Έλληνες πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί αμφιβάλλουν για την ανάγκη αυξημένης φύλαξης των συνόρων της χώρας;
Αντιτίθενται στα πειραματικά σχολεία;
Η κατάργηση του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά (Ν. 3869/2010) συνάδει με την Κεντροαριστερά (2018);
Η μεταβίβαση των οφειλόμενων δανείων από τις τράπεζες σε εταιρείες απαιτήσεων δανείων (funds) είναι κεντροαριστερή πολιτική (N. 4354/2015);
Η Κεντροαριστερά πιστεύει πως όσοι Έλληνες κερδίζουν πάνω από 5.000 ευρώ είναι πλούσιοι που μπορούν να υπερφορολογηθούν;
Μπορεί η Κεντροαριστερά να ψηφίζει δύο μνημόνια (2010, 2012) και μετά ένα τρίτο (2015) το οποίο δεν επρόκειτο να συμβεί ποτέ, τουλάχιστον όπως είχε δηλωθεί ρητορικά;
Μπορεί η Κεντροαριστερά να προαναγγέλλει δημοψήφισμα (2011) το οποίο τελικά να διενεργεί (2015) ενώ αυτό επρόκειτο να μείνει ανεφάρμοστο;
Η ελληνική Κεντροαριστερά είναι υπέρ του επιστημονικού λόγου στην πολιτική;
Είχε παραδοσιακά εξαιρετικά μορφωμένους ηγέτες; Μπορεί η Κεντροαριστερά να έχει πολιτικούς που μιλούν χυδαία και με χαμέρπεια, ενώ οι άνθρωποι αγωνίζονται για έναν καλύτερο Κόσμο;
Ιδού οι απορίες.
