Άτολμη Νορβηγική ακαδημία

Τον Οκτώβριο του 2009, η διεθνής κοινότητα παρακολούθησε με απορία τη βράβευση του νεοεκλεγέντος Μπαράκ Ομπάμα με το Νόμπελ Ειρήνης.

Επρόκειτο για μια επιβράβευση που δεν βασιζόταν σε έργο, αλλά σε προσδοκίες. Ο Ομπάμα δεν είχε προλάβει να υλοποιήσει καμία απολύτως ειρηνευτική πρωτοβουλία, κι όμως του απονεμήθηκε ένα βραβείο ύψιστης ηθικής αξίας, ως «προκαταβολή» καλών προθέσεων.

Ήταν μια απόφαση περισσότερο συμβολική, παρά ουσιαστική, που δημιούργησε εύλογους προβληματισμούς για το κατά πόσο το βραβείο αυτό εξακολουθεί να απονέμεται με βάση πράξεις ή πολιτικές σκοπιμότητες.

Φέτος, ενώ η παγκόσμια κοινότητα ανέμενε να λάβει το Νόμπελ Ειρήνης ο πρόεδρος των ΗΠΑ, κ. Ντόναλντ Τραμπ —ο οποίος μέσα σε ελάχιστους μήνες κατόρθωσε να φέρει ειρήνη και σταθερότητα σε επτά φλεγόμενες περιοχές του πλανήτη— η άτολμη Νορβηγική Ακαδημία επέλεξε τελικά να το απονείμει στη Βενεζουελανή πολιτικό Μαρία Κορίνα Ματσάδο.

Μια γυναίκα που μάχεται γενναία ενάντια στο καταπιεστικό, μαρξιστικό καθεστώς του Ούγκο Τσάβες και των διαδόχων του.

Όμως, λίγες ημέρες μετά τη βράβευσή της, η κ. Ματσάδο προέβη σε μια πράξη που εξέπληξε και συγκίνησε όλο τον ελεύθερο κόσμο.

Με θάρρος, ειλικρίνεια και πολιτική διορατικότητα, αφιέρωσε το Νόμπελ Ειρήνης στον Ντόναλντ Τραμπ, στον μοναδικό, όπως είπε, ηγέτη που διαθέτει τη βούληση, τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να φέρει πραγματική ειρήνη και δημοκρατία όχι μόνο στη Βενεζουέλα, αλλά και σε κάθε γωνιά του πλανήτη όπου κυριαρχεί ο φόβος και η τυραννία.

Η κίνησή της ήταν αληθινή και εύστοχη. Γιατί η Ματσάδο αναγνώρισε αυτό που πολλοί διστάζουν να παραδεχθούν: ότι η ειρήνη δεν επιτυγχάνεται με κενά συνθήματα και αόριστες εκκλήσεις, αλλά με ισχυρή ηγεσία, αποφασιστικότητα και πράξεις.

Και ο Τραμπ, παρά την πολεμική που δέχεται από τα μέσα και το πολιτικό κατεστημένο, απέδειξε έμπρακτα ότι μπορεί να διαπραγματεύεται, να επιβάλλει σεβασμό και να αποτρέπει συγκρούσεις εκεί όπου άλλοι απέτυχαν.

Το βλέμμα πλέον στρέφεται προς την Ουκρανία. Ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει αφανίσει εκατοντάδες χιλιάδες νέους και έχει εξαντλήσει την ευρωπαϊκή οικονομία.

Η ειρήνη παραμένει ζητούμενο, και ο ρόλος ενός ηγέτη με ψυχραιμία, διορατικότητα και πραγματικό κύρος, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, θα μπορούσε να αποδειχθεί καταλυτικός.

Αν οι πράξεις έχουν μεγαλύτερη αξία από τις λέξεις, τότε ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο αυθεντικός φορέας της ειρήνης. Η ώρα για την αναγνώρισή του έχει φτάσει.

Όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή: «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.»