-
- Γράφει ο Χένινγκ Χόφγκαρντ
Το ενδεχόμενο αυτό δεν αφορά απλώς μια «πολιτική ήττα». Πρόκειται για πλήρη διάλυση. Η κρατική περιουσία του κόμματος θα κατασχεθεί, οι θέσεις σε δημοτικά συμβούλια και στη Βουλή θα ακυρωθούν άμεσα, και η αστυνομία του κοινοβουλίου θα εκκενώσει τα γραφεία της παράταξης. Οι εργαζόμενοι και βουλευτές της AfD θα απομακρυνθούν ή ενδεχομένως συλληφθούν.
Γερμανία: Η AfD απαντά με αγωγή 200 σελίδων στην κατάταξή της ως «ακροδεξιό εξτρεμιστικό εγχείρημα»
Νομικές συνέπειες και ποινικές κυρώσεις μιας ενδεχόμενης απαγόρευσης της AfD
Ένα τέτοιο σενάριο θα σήμαινε την ενεργοποίηση του Άρθρου 86α του γερμανικού Ποινικού Κώδικα, που απαγορεύει τη χρήση συμβόλων αντισυνταγματικών οργανώσεων. Η απλή κατοχή ή κοινοποίηση υλικού της AfD θα μπορούσε να επιφέρει ποινή έως και τριών ετών φυλάκισης.
Όσοι παρακολουθούν την αυστηρότητα των αρχών απέναντι σε διαδικτυακά σατιρικά σχόλια κατά πολιτικών όπως ο Ρόμπερτ Χάμπεκ ή η Νάνσι Φέζερ, δεν αμφιβάλλουν: τέτοιες ποινές δεν θα μείνουν στα χαρτιά. Οι φυλακές θα γεμίσουν με «απείθαρχους πολίτες» την ώρα που άλλες ομάδες –με βαρύ ποινικό μητρώο– θα αποφεύγουν την τιμωρία.
Ένα πολιτικό ρίσκο με απρόβλεπτες επιπτώσεις
Ένα ενδεχόμενο απαγορευτικό μέτρο θα είχε σοβαρές συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η πολιτική εκπροσώπηση όσων επέλεξαν συνειδητά την AfD –παρά τον στιγματισμό και την περιθωριοποίηση της– θα ακυρωνόταν. Μια επιλογή που πολλοί βλέπουν ως ύστατη μορφή πολιτικής άμυνας απέναντι στο κατεστημένο.
Ο πρώην κρατικός εντεταλμένος για την Ανατολική Γερμανία, Μάρκο Βάντερβιτς, υπερασπίζεται την ιδέα του αποκλεισμού. Υποστηρίζει πως, εφόσον η AfD διαλυθεί, οι ψηφοφόροι της θα επιστρέψουν στα παραδοσιακά κόμματα. Το εκλογικό σώμα όμως, τους είχε ήδη γυρίσει την πλάτη, αναδεικνύοντας στην έδρα του έναν τοπικό υποψήφιο της AfD.
Ιστορικά παραδείγματα πολιτικής τύφλωσης
Η ιστορία προσφέρει πολλά παραδείγματα πολιτικής βιασύνης χωρίς σχέδιο. Η απόφαση για τον πυρηνικό αποκλεισμό, επηρεασμένη από το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, έφερε την ενεργειακή αστάθεια. Η διαχείριση της πανδημίας από την καγκελάριο Μέρκελ αποκάλυψε την έλλειψη επαφής της πολιτικής ηγεσίας με τις βασικές ανάγκες της αγοράς και της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Η ίδια μονομερής προσέγγιση φαίνεται να επαναλαμβάνεται. Το ενδεχόμενο απαγόρευσης ενός κόμματος, χωρίς ανάλυση συνεπειών, αντικατοπτρίζει μια πολιτική ελίτ που μοιάζει να κινείται στα τυφλά με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Η κοινωνική οργή δεν θα αργήσει
Η ειρωνεία είναι πως η ίδια η ύπαρξη της AfD προέκυψε από την έλλειψη προετοιμασίας απέναντι στη μαζική μετανάστευση του 2015. Σε μια κοινωνία ανασφαλή και διχασμένη, πολλοί βλέπουν στην AfD τη μόνη πολιτική καταφυγή. Αν χαθεί και αυτή, η οργή δεν θα περιοριστεί.
Μια κοινωνία σε βρασμό, χωρίς κανάλια έκφρασης, είναι εύκολο να καταρρεύσει θεσμικά ή να οδηγηθεί σε αυταρχικές λύσεις. Το ιστορικό προηγούμενο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης δεν είναι τόσο μακρινό όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Το ερώτημα παραμένει: είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε τις συνέπειες ενός τέτοιου βήματος;
Πηγή: Junge Freiheit
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
