Σε μία εκτεταμένη επίδειξη πολιτικής ισχύος και συμπαγούς εθνικιστικής συσπείρωσης της «Λαϊκής Συμμαχίας» (Cumhur İttifakı) εξελίχθηκε η παρουσία του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις εκδηλώσεις για την 955η επέτειο της μάχης του Ματζικέρτ (1071), στο Εθνικό Ιστορικό Πάρκο του Μους.
Έχοντας στο πλευρό του τον πρόεδρο του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αλλά και τον πρόεδρο του Κόμματος Μεγάλης Ενότητας (BBP) Μουσταφά Ντεστιτζί, ο Ερντογάν χρησιμοποίησε το ιστορικό βήμα για να εκπέμψει σαφή μηνύματα τόσο προς το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό όσο και προς τη διεθνή κοινότητα, συνδέοντας τη μεσαιωνική αναμέτρηση με τη σύγχρονη τουρκική εξωτερική πολιτική και το δόγμα του «Αιώνα της Τουρκίας». Η συμβολική κινητοποίηση της κυβερνητικής συμμαχίας ξεκίνησε από το Αχλάτ, όπου Ερντογάν και Μπαχτσελί επισκέφθηκαν το ιστορικό Σελτζουκικό Νεκροταφείο και πραγματοποίησαν συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου στο εκεί Προεδρικό Συγκρότημα.
Παράλληλα, ο Μουσταφά Ντεστιτζί διεμήνυσε από το Αχλάτ προς όλο τον κόσμο ότι το τουρκικό έθνος δεν πρόκειται να εγκαταλείψει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες τη χιλιετή παρουσία του στην Ανατολία, το κράτος, τη σημαία και την ανεξαρτησία του, χαρακτηρίζοντας το Αχλάτ ως την αφετηρία μιας νέας πορείας για την οικοδόμηση μιας «Μεγάλης Τουρκίας» και καλώντας στη μεταλαμπάδευση του «πνεύματος της κατάκτησης» στις επόμενες γενιές.
Η ομιλία Ερντογάν κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα ολόκληρου του τουρκικού Τύπου (Daily Sabah, Yeni Şafak, Akşam, Türkiye Gazetesi, Yeni Birlik, Yeniçağ), με κεντρικό άξονα τη φράση του ότι «δέσαμε την ουρά του αλόγου μας», μία αναφορά στον σελτζουκικό πολεμικό συμβολισμό του Σουλτάνου Αλπ Αρσλάν που δηλώνει την αμετάκλητη απόφαση για αγώνα μέχρι τέλους.
Ο Τούρκος Πρόεδρος υπογράμμισε ότι η χώρα του έχει εισέλθει σε μία μη αναστρέψιμη πορεία για τη δημιουργία μιας «περιοχής απαλλαγμένης από την τρομοκρατία», διακηρύσσοντας ότι η ιστορία στην ευρύτερη περιοχή ξαναγράφεται με την Άγκυρα να καθορίζει τις εξελίξεις και προειδοποιώντας ότι όσοι ονειρεύονται να σταματήσουν αυτή την πορεία θα καταστραφούν. Επιπλέον, επιχείρησε να ταυτίσει την επιβίωση του κράτους με τη διατήρηση της εσωτερικής ενότητας, συνδέοντας το Ματζικέρτ με την 104η επέτειο από την έναρξη της Μεγάλης Επίθεσης του 1922 στη Μικρά Ασία και την αποτροπή του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.
Η ιστορική διόρθωση, ωστόσο, καθιστά σαφές ότι η 26η Αυγούστου 1071 δεν υπήρξε εθνικός πόλεμος, αλλά σύγκρουση δύο πολυεθνικών αυτοκρατοριών, στην οποία οι τουρκομανικές επιδρομές προϋπήρχαν ήδη κατά δεκαετίες. Η ήττα του Ρωμανού Δ΄ Διογένη, αν και σοβαρό στρατιωτικό πλήγμα, δεν συνοδεύτηκε από ολοκληρωτική σφαγή ούτε οδήγησε σε αυτόματη κατάληψη της Μικράς Ασίας, δεδομένου ότι ο αυτοκράτορας απελευθερώθηκε μετά από συνθήκη ειρήνης. Η απώλεια της Ανατολίας υπήρξε μακρά διαδικασία δεκαετιών, που πυροδοτήθηκε από την κρίση νομιμοποίησης στην Κωνσταντινούπολη, την ανατροπή και τη βίαιη τύφλωση του Ρωμανού από την οικογένεια των Δουκών, καθώς και από τους βυζαντινούς εμφυλίους πολέμους.
Επιπρόσθετα, στερείται ιστορικής και γενεαλογικής βάσης η ταύτιση των Μεγάλων Σελτζούκων με τους Οθωμανούς, καθώς το οθωμανικό μπεηλίκι εμφανίστηκε περίπου δύο αιώνες αργότερα, γύρω στο 1300, χωρίς να υπάρχει καμία αποδεδειγμένη δυναστική, κρατική ή θεσμική συνέχεια με τη μάχη του 1071.
Σχόλιο Σύνταξης:
Η κοινή εμφάνιση και η συντονισμένη ρητορική των Ερντογάν, Μπαχτσελί και Ντεστιτζί στο Ματζικέρτ αποκαλύπτει τον βαθύ πυρήνα του παρα-ερντογανικού καθεστώτος, όπου ο νεοοθωμανικός ισλαμισμός του ΑΚΡ έχει συγχωνευθεί πλήρως με τον ακραίο υπερεθνικισμό. Οι κυβερνητικοί εταίροι του Τούρκου Προέδρου, ηγέτες και καθοδηγητές των επίσημων και παρακρατικών δομών των «Γκρίζων Λύκων» (MHP και BBP/Alperen Ocakları), δεν κρύβουν τις απροκάλυπτα αναθεωρητικές τους βλέψεις, έχοντας επανειλημμένα στοχοποιήσει ευθέως την ελληνική Θράκη μέσα από εμπρηστικές δηλώσεις, χάρτες «Γαλάζιας Πατρίδας» που περιλαμβάνουν τα ελληνικά εδάφη και ανοιχτή ρητορική αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάνης.
Το επικίνδυνο «πνεύμα κατάκτησης» που επικαλούνται από το Αχλάτ δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά αποτελεί το ιδεολογικό όχημα με το οποίο οι δομές των Γκρίζων Λύκων επιχειρούν να συντηρούν εστίες έντασης και παρεμβατισμού στη Θράκη, υπενθυμίζοντας στην Αθήνα ότι η εργαλειοποίηση της ιστορίας από την Άγκυρα συνδέεται άμεσα με στρατηγικές επιδιώξεις εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας.
Πηγή: ΤΑΞΙΑΡΧΗΣpress
