«Μετά το αστραπιαίο, ενδελεχές και βαθύ μπάζωμα του τόπου της δολοφονίας των 57 ως επί το πλείστον νέων παιδιών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, για την εξαφάνιση των στοιχείων του εγκλήματος, την υπόθαλψη των υπευθύνων και την ταφή των αποδεικτικών μέσων ακολουθεί μεθοδευμένα, σχεδιασμένα και συντονισμένα το μπάζωμα της διεξαγωγής της επ’ ακροατηρίω διαδικασίας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.
Άμα τη εκφωνήσει, το πρώτο που απαίτησε η πρόεδρος της έδρας ήταν η εξαφάνιση του Τύπου, η απαγόρευση της βιντεοληψίας και της ηχογραφήσεως και η διακοπή κάθε τηλεοπτικής αναμεταδόσεως.
Δεν ενδιαφέρθηκε για καμμία τήρηση των μέτρων ασφαλείας σε υποτετραπλάσια του Εφετείου Αθηνών συνεδριακή αίθουσα, δεν είχε να πεί τίποτα για το ασφυκτικό στοίβαγμα εκατοντάδων παραγόντων της δίκης, δικηγόρων, μαρτύρων, συγγενών θυμάτων, κατηγορουμένων σε τέσσερις τοίχους και δεν εξεστόμισε λέξη για την απαράδεκτη ασέβεια της τοποθετήσεως μητέρας φονευθέντος τέκνου δίπλα σε κατηγορούμενο.
Αποκλειστική έγνοια της κυβερνητικής συμμορίας, η οποία πιέζει τηλεφωνικά τις δικαστικές μαριονέτες να αναπαράγουν στη δίκη των Τεμπών τις οδηγίες και τις υποδείξεις του Υπουργού, είναι η άρση της δημοσιότητος της και η κατά τα μέγιστα διενέργειά της κεκλεισμένων των θυρών, προκειμένου να μην μάθει η κοινωνία την αλήθεια, να μην αφυπνιστούν ακόμα περισσότερες συνειδήσεις και να μην εγερθεί εκ του μυχίου ληθάργου η παραγωγική πλειοψηφία που δεν έχει πάρει εισέτι την απόφαση να καθαιρέσει όλους όσοι την αφαιμάσσουν.»
Ακολουθεί το άρθρο του κ.Νικολού:
Δικαστές συναυτουργοί στη συγκάλυψη
Αν για κάτι δεν νομίζω πως θα μετανιώσω ποτέ είναι η επιλογή της διακονίας ενός λειτουργήματος που μετουσιώνει την μαχητικότητα και την αξιοπρέπεια σε όπλο υπέρ της κοινωνίας, της αλήθειας και της δικαιοσύνης.
Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού, μαχόμενος Δικηγόρος Αθηνών
Η δικηγορία όσο κι αν ένιοι δυσκολεύονται να το πιστεύσουν, αν δεν υπηρετείται από νωθρές τάξεις κολεγιόπαιδων που κοιτούν ανέκαθεν την πολύτιμη καριέρα τους με μηδενική κοινωνική προσφορά, είναι η μοναδική ασπίδα προστασίας του ευάλωτου, του αδυνάμου και του κυνηγημένου από ένα εχθρικό προς το πολίτη κράτος που έχει σκοπό της υπάρξεως του την εκτέλεση εντολών ξένων κέντρων, την καθυπόταξη του λαού και την μετάλλαξή του σε υποχείριο εκμεταλλεύσεως, ώστε να μην έχει δυνάμεις και περιθώρια να αντιδρά, να υψώνει ανάστημα, να δηλώνει διαφοροποίηση.
Η περιώνυμη έναρξη της δίκης των Τεμπών την Δευτέρα 23-03-2026 ούτε λίγο ούτε πολύ απετύπωσε τον αντεστραμμένο ως προς την φύση της δικηγορίας ρόλο, τον οποίον υπηρετούν οι υψηλόμισθοι υπαλληλίσκοι της θέμιδος, οι οποίοι ως βραχίονες της μιάς, ενιαίας και αδιαίρετης δημοσίας εξουσίας εκπαιδεύονται αφ’ ενός στο ξέπλυμα των συστημικών αγυρτών που έχουν βουτήξει τας χείρας τους στη λεκάνη του αίματος και του χρήματος και αφ’ ετέρου στην εκδικητική τιμωρία των καθαρών αγωνιστών που τολμούν να αμφισβητήσουν τις επιταγές της κυνοβολευτικής τυραννίας.
Μετά το αστραπιαίο, ενδελεχές και βαθύ μπάζωμα του τόπου της δολοφονίας των 57 ως επί το πλείστον νέων παιδιών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, για την εξαφάνιση των στοιχείων του εγκλήματος, την υπόθαλψη των υπευθύνων και την ταφή των αποδεικτικών μέσων ακολουθεί μεθοδευμένα, σχεδιασμένα και συντονισμένα το μπάζωμα της διεξαγωγής της επ’ ακροατηρίω διαδικασίας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.
Άμα τη εκφωνήσει, το πρώτο που απαίτησε η πρόεδρος της έδρας ήταν η εξαφάνιση του Τύπου, η απαγόρευση της βιντεοληψίας και της ηχογραφήσεως και η διακοπή κάθε τηλεοπτικής αναμεταδόσεως.
Δεν ενδιαφέρθηκε για καμμία τήρηση των μέτρων ασφαλείας σε υποτετραπλάσια του Εφετείου Αθηνών συνεδριακή αίθουσα, δεν είχε να πεί τίποτα για το ασφυκτικό στοίβαγμα εκατοντάδων παραγόντων της δίκης, δικηγόρων, μαρτύρων, συγγενών θυμάτων, κατηγορουμένων σε τέσσερις τοίχους και δεν εξεστόμισε λέξη για την απαράδεκτη ασέβεια της τοποθετήσεως μητέρας φονευθέντος τέκνου δίπλα σε κατηγορούμενο.
Αποκλειστική έγνοια της κυβερνητικής συμμορίας, η οποία πιέζει τηλεφωνικά τις δικαστικές μαριονέτες να αναπαράγουν στη δίκη των Τεμπών τις οδηγίες και τις υποδείξεις του Υπουργού, είναι η άρση της δημοσιότητος της και η κατά τα μέγιστα διενέργειά της κεκλεισμένων των θυρών, προκειμένου να μην μάθει η κοινωνία την αλήθεια, να μην αφυπνιστούν ακόμα περισσότερες συνειδήσεις και να μην εγερθεί εκ του μυχίου ληθάργου η παραγωγική πλειοψηφία που δεν έχει πάρει εισέτι την απόφαση να καθαιρέσει όλους όσοι την αφαιμάσσουν.
Έμπροσθεν των οφθαλμών μας, κυνικά, ανεπαίσχυντα και ανερυθρίαστα εκτυλίσσεται ένα βδελυρό κουκλοθέατρο ψεύδους και απάτης, στο οποίο σύρονται όλως προσχηματικώς επιχειρησιακοί υπάλληλοι έως διοικητικά στελέχη των σιδηροδρόμων, αλλά κανένα πολιτικό πρόσωπο, μόνο και μόνο για την έκδοση μιάς πρωτόδικης απόφασης-φενάκης που θα καταδικάζει στο πόδι κανά σταθμάρχη, οδηγό και προϊστάμενο, για να φιλοτεχνηθεί ένα φαιδρό και προσβλητικό για τους νεκρούς αφήγημα περί δήθεν εντοπισμού των ενόχων και ταχείας απονομής δικαιοσύνης.
Μ’ αυτόν τον τρόπο ελπίζουν οι ομοτράπεζοι του υπουργού της νύχτας του θανάτου της 28ης-02-2023Καραμανλή junior ότι θα μετριάσουν την οργή του κόσμου, θα πνίξουν τις φωνές αντίστασης και θα θάψουν άρον-άρον την υπόθεση, επενδύοντας συνάμα και στην κοντή μνήμη ενός λαού που παραμένει σκλάβος στους δυνάστες του. Κι αν κάποιοι παραμένουν δύσπιστοι ως προς την απανθρωπιά, την ελεεινότητα και την καταδυναστευτική νοοτροπία των αλητών που νέμονται τους θώκους εξουσίας, ας παρατηρήσει μόνο με τι μένος επετέθησαν όλα εκείνα τα εντεταλμένα όργανα του Μαξίμου στους συγγενείς των δολοφονηθέντων παιδιών και με τι εξωφρενική απαξίωση τούς αντιμετώπισαν, με την έδρα να εισηγείται την μεταφορά των οικογενειών των παθόντων σε διπλανό της κεντρικής συνεδριακής αιθούσης χώρο όπου θα παρακολουθούν την εξέλιξη της δίκης με βιντεοκάμερα.
Ποιός πολίτης αναμένει σεβασμό από τα στελέχη μιάς μεταμφιεσμένης δικτατορίας, τα οποία αποπτύουν ως βδελύγματα τους συγγενείς νεκρών παιδιών επί της μνήμης των οποίων ανοσιουργούν σκαιώς ;
Συνάδελφοι μου ανήκοντες στο συστημικό κομματικό τόξο της προδοσίας, οι οποίοι δεν αισθάνθηκαν ποτέ την ανάγκη να σπάσουν τα μούτρα τους στα πεζοδρόμια και δεν τούς είδε ποτέ κανείς σε κανένα λαϊκό συλλαλητήριο, διαβάζοντας την θέση μου περί ανυπαρξίας ανεξάρτητης δικαιοσύνης, άφρισαν ωσάν ύαινες, γιατί ήταν αδιανόητο για εκείνους να καταρρίψουν τον μύθο με τον οποίον ανετράφησαν.
Ήρθε, όμως, ο ταπεινός πατέρας του συναγωνιστού μου ΚυπριανούΠαπαϊωάννου, ο παπαΧριστόδουλος από τη μαρτυρική Μεγαλόνησο, να γίνει το στόμα, η φωνή και η γλώσσα μου έναντι πάντων για τη στάση που κρατάμε εμείς οι Ορθόδοξοι που έχουμε μάθει να μην τρέφουμε καμμία εμπιστοσύνη σε καμμία ανθρώπινη εξουσία, ο οποίος ερωτηθείς από δημοσιογράφους έξω από το δικαστικό μέγαρο στη Λάρισα τι προσδοκά από τη δίκη των Τεμπών απήντησε με χαμηλό βλέμμα και πνευματική ευωδία: «Δεν περιμένουμε να δικαιωθούμε από κανένα δικαστήριο παρά μόνο από τον Θεό.».
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
