Την Πέμπτη 22/05 , κυκλοφόρησε έντονα η είδηση πως 14 χιλιάδες παιδιά κινδυνεύουν να χάσουν την ζωή τους από την πείνα στην λωρίδα της Γάζας διότι το Ισραήλ δεν επιτρέπει να περάσει η ανθρωπιστική βοήθεια , ο ισχυρισμός βασίστηκε στις δηλώσεις του αναπληρωτή γενικού γραμματέας του ΟΗΕ αρμόδιου για ανθρωπιστικές υποθέσεις , Τομ Φλέτσερ, ο οποίος προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση με τη συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Radio 4 του BBC, στην οποία προειδοποίησε ότι έως και «14.000 μωρά μπορεί να πεθάνουν στη Γάζα τις επόμενες 48 ώρες, αν δεν φτάσει σε αυτά βοήθεια».
του Γιάννη Μπινιάρη
Αν και η δήλωση αυτή αναπαράχθηκε ευρέως από μέσα ενημέρωσης όπως το TIME, το Al Jazeera, το BBC και τα περισσότερα αν όχι όλα τα μεσα μαζικής ενημέρωσης στην χώρα μας , περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε ότι τα στοιχεία δεν βασίζονταν σε άμεσα επαληθευμένα δεδομένα.
Τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν διόρθωση σχετικά με μια ευρέως διαδεδομένη ισχυρισμό ότι 14.000 μωρά στη Γάζα κινδύνευαν να πεθάνουν εντός 48 ωρών, διευκρινίζοντας ότι ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα τους πιθανούς θανάτους από υποσιτισμό κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου έτους.
Μάλιστα όπως μετέδωσαν οι Ισραηλινές αρχές , 98 φορτηγά του ΟΗΕ που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια , συμπεριλαμβανομένων βρεφικών τροφών , αλεύρι, ιατρικού εξοπλισμού και φαρμάκων , πέρασαν στην λωρίδα της Γάζας την Τρίτη 20 Μαΐου.
Ενώ η καθυστέρηση στην διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας γίνεται λόγω του εξωυχιστικού ελέγχου ασφάλειας των IDF (Israeli Defence Forces) στα δέματα και τα ίδια τα φορτηγά.
Εχθές 21 Μαϊου, πέρασαν ακόμα 100 φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας προς την λωρίδα της Γάζας μέσω του περάσματος Kerem Shalom.
Οι αυστηροί έλεγχοι ασφαλείας στα φορτηγά της ανθρωπιστικής βοήθειας , γίνονται με σκοπό να μην φτάσει αυτή στα χέρια της οργάνωσης της Χαμάς .
Όλα ξεκίνησαν στις 7 Οκτωβρίου 2023
Η Χαμάς, μαζί με άλλες παλαιστινιακές ένοπλες οργανώσεις, εξαπέλυσε την επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» (Operation Al-Aqsa Flood).
Η επίθεση ξεκίνησε με εκτόξευση περίπου 5.000 ρουκετών προς το Ισραήλ και ταυτόχρονη εισβολή χιλιάδων μαχητών μέσω ξηράς, αέρα και θαλάσσης.
Οι μαχητές παραβίασαν τον φράχτη ασφαλείας και επιτέθηκαν σε 21 ισραηλινές κοινότητες, στρατιωτικές βάσεις και τον μουσικό φεστιβάλ Nova.
Σύμφωνα με αναφορές, περίπου 6.000 άτομα συμμετείχαν στην επίθεση, με 3.800 μέλη των ειδικών δυνάμεων της Χαμάς («Nukhba») και 2.200 άλλους μαχητές και πολίτες.
Σκοτώθηκαν τουλάχιστον 1.195 άτομα στο Ισραήλ, εκ των οποίων 736 ήταν άμαχοι, 79 ξένοι υπήκοοι και 379 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας.
Περίπου 250 άτομα απήχθησαν και μεταφέρθηκαν στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις, η Χαμάς επιδίωξε να αποτρέψει με την ενέργεια της αυτή την ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, θεωρώντας ότι μια τέτοια συμφωνία θα άνοιγε τον δρόμο για ευρύτερη αναγνώριση του Ισραήλ από τον αραβικό και ισλαμικό κόσμο.
Στόχος του Ισραήλ ο εκτοπισμός των Παλαιστινίων από την Γάζα
Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, έχει θέσει ως προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου την εφαρμογή του “σχεδίου επανεγκατάστασης” του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο προβλέπει την απομάκρυνση των Παλαιστινίων από τη Γάζα προς άλλες αραβικές χώρες.
Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Human Rights Watch και η Διεθνής Αμνηστία, έχουν καταδικάσει τα σχέδια του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντάς τα ως παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και προειδοποιώντας για τον κίνδυνο εθνοκάθαρσης.
Οι τρέχουσες πολιτικές του Ισραήλ φαίνεται να στοχεύουν στον πλήρη έλεγχο της Γάζας και στη σημαντική μείωση ή απομάκρυνση του παλαιστινιακού πληθυσμού, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες διεθνείς αντιδράσεις και ανησυχίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αν τα σχέδια προχωρήσουν όπως διαφαίνονται, οι Παλαιστίνιοι ενδέχεται να μην έχουν πια εδάφη όπου να ζουν ελεύθερα υπό δική τους κυριαρχία, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια διαρκής κατάσταση κατοχής ή εκτοπισμού.
Αυτό θα συμβεί διότι , η Λωρίδα της Γάζας δεν θα λειτουργεί ως ανεξάρτητο παλαιστινιακό έδαφος, καθώς θα είναι είτε υπό ισραηλινή κατοχή είτε υπό ισχυρή ισραηλινή εποπτεία.
Η παρουσία Παλαιστινίων θα είναι περιορισμένη ή εξαρτημένη από στρατιωτικούς και διοικητικούς όρους που επιβάλλει το Ισραήλ.
Η Δυτική Όχθη παραμένει υπό μερικό παλαιστινιακό έλεγχο (Παλαιστινιακή Αρχή), αλλά συνεχίζει η ισχυρή ισραηλινή στρατιωτική παρουσία, ενώ ο κατακερματισμός της γης και η απουσία γεωγραφικής συνέχειας κάνουν μια ενιαία, βιώσιμη Παλαιστινιακή κρατική οντότητα δύσκολη.
Τι πραγματικά συμβαίνει μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης και γιατί υπάρχει αυτή η σύγκρουση δίχως τέλος ;
Το 66 και έως το 70 μ.Χ. Οι Εβραίοι επαναστάτησαν κατά της Ρώμης . Ως αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών οι Ρωμαίοι το 70 μ.Χ. υπό τον Αυτοκράτορα Τίτο κατέστρεψαν τον δεύτερο Ναό της Ιερουσαλήμ, τότε πολλοί Εβραίοι σκοτώθηκαν ή πουλήθηκαν ως δούλοι , παράλληλα ξεκίνησε η πρώτη μεγάλη εξορία.
Το 132 – 135 μ.Χ. πραγματοποιείται η δεύτερη μεγάλη εξέγερση των Ιουδαίων κατά των Ρωμαίων . Οι Ρωμαίοι την κατέστειλαν με βία έτσι εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι σκοτώθηκαν ή εξορίστηκαν.
Η Ιουδαία μετονομάστηκε σε “Παλαιστίνη” (Provincia Syria Palaestina) από τους Ρωμαίους, για να διαγραφεί η εβραϊκή ταυτότητα της περιοχής και παγορεύθηκε στους Εβραίους να ζουν από εδώ και στο εξής στην Ιερουσαλήμ.
Οι Εβραίοι διασκορπίστηκαν σε Μέση Ανατολή, Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και αργότερα σε Αμερική.
Το σημερινό κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε στις 14 Μαΐου 1948
Η Παλαιστίνη (όπως ονομάστηκε η περιοχή από τους Ρωμαίους μετά την εξορία όλων των Εβραίων και την οριστική διάλυση της Ιουδαίας και του Ισραήλ) ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1516 μέχρι το 1917.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όμως , η Βρετανία έλαβε εντολή από την Κοινωνία των Εθνών να διοικεί την Παλαιστίνη. Έτσι η Παλαιστίνη είναι υπό Βρετανική διοίκηση από το 1917 και μέχρι το 1948 .
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου και ιδιαίτερα μετά το Ολοκαύτωμα (1941–1945), αυξήθηκε δραστικά η εβραϊκή μετανάστευση προς την Παλαιστίνη. Η αύξηση της εβραϊκής παρουσίας δημιούργησε εντάσεις και συγκρούσεις με τον παλαιστινιακό αραβικό πληθυσμό.
Τότε , ο ΟΗΕ πρότεινε τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε δύο κράτη ένα εβραϊκό και ένα αραβικό με τους Εβραίους να αποδέχονται το σχέδιο, αλλά οι Άραβες το απέρριψαν.
Έτσι ήρθε η Ανακήρυξη Ανεξαρτησίας (14 Μαΐου 1948) για το κράτος του Ισραήλ.
Οι Ηγέτες του εβραϊκού κινήματος ανακήρυξαν την ίδρυση του Ισραήλ. Αμέσως μετά, ξέσπασε ο Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος του 1948, όταν πέντε αραβικά κράτη επιτέθηκαν στο νεοϊδρυθέν κράτος.
Συνέπεια του πολέμου αυτοί ήταν η νίκη του Ισραήλ και επέκταση των εδαφών πέρα από αυτά που του είχε παραχωρήσει το σχέδιο του ΟΗΕ.
Περίπου 700.000 Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν ή εγκατέλειψαν τα σπίτια τους – γνωστό ως Νάκμπα (Καταστροφή) για τους Άραβες.
Από τότε, η ύπαρξη του Ισραήλ και η τύχη των Παλαιστινίων αποτέλεσαν το επίκεντρο μιας από τις πιο μακροχρόνιες και σύνθετες συγκρούσεις στον σύγχρονο κόσμο.
Τα συμφέροντα της Ελλάδας, σε σχέση με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη
Από το 2010, η αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ έχει ενισχυθεί σημαντικά.
Πραγματοποιούνται συχνά κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, και συνεργασία σε επίπεδο πληροφοριών.
Επιπροσθέτως η Ελλάδα έχει υπογράψει συμφωνίες για εκπαίδευση πιλότων και αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού από το Ισραήλ.
Οι δύο χώρες συνεργάζονται στον EastMed Pipeline (σχέδιο αγωγού φυσικού αερίου από Ισραήλ-Κύπρο προς Ευρώπη μέσω Ελλάδας).
Επίσης σημαντική είναι η συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου – Αιγύπτου στον τομέα ενέργειας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αντίθετα , Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας (μια χώρας τουλάχιστον ανταγωνιστικής όρος την Ελλάδα στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο ) και Παλαιστίνης σήμερα παραμένουν στενές και χαρακτηρίζονται από έντονη πολιτική και ανθρωπιστική υποστήριξη της Άγκυρας προς τον παλαιστινιακό λαό, ιδιαίτερα εν μέσω της συνεχιζόμενης κρίσης στη Γάζα.
Η Τουρκία ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν επίσημα το Παλαιστινιακό Κράτος και διατηρεί ενεργές διπλωματικές σχέσεις με την Παλαιστινιακή Αρχή.
Το 2025, η Άγκυρα ενίσχυσε τη ρητορική της υποστήριξης προς τους Παλαιστινίους, με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να καταδικάζει έντονα τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα και να δεσμεύεται για εντατικοποίηση των διπλωματικών προσπαθειών για την αποκατάσταση της εκεχειρίας και την προστασία των αμάχων .
Τουρκία και Χαμάς
Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Χαμάς το 2025 χαρακτηρίζονται από στενή πολιτική και ιδεολογική σύμπλευση, με την Άγκυρα να διαδραματίζει ενεργό ρόλο ως υποστηρικτής και ενίοτε διαμεσολαβητής της οργάνωσης.
Η Τουρκία, υπό την ηγεσία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν αναγνωρίζει τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το Ισραήλ. Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τη Χαμάς ως «ομάδα απελευθέρωσης» και «μουτζαχεντίν που υπερασπίζονται τη γη τους»
Η Τουρκία διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Χαμάς. Τον Ιανουάριο του 2025, ο Ερντογάν συναντήθηκε στην Άγκυρα με τον ηγέτη της Χαμάς, Μουχάμαντ Ισμαήλ Νταρουίς, παρουσία του Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και του επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν.
Επιπλέον, η Τουρκία φιλοξενεί ανώτερα στελέχη της Χαμάς, όπως τον Χαλέντ Μεσάαλ, και έχει δεχτεί Παλαιστίνιους κρατουμένους που απελευθερώθηκαν στο πλαίσιο συμφωνιών με το Ισραήλ .
Τέλος , Η Χαμάς εξέφρασε επίσημα τη στήριξή της στην απόφαση της Τουρκίας να μετατρέψει την Αγία Σοφία από μουσείο σε τζαμί το 2020.
Εκπρόσωποι της Χαμάς χαρακτήρισαν την απόφαση “κυριαρχικό δικαίωμα της Τουρκίας” και “ιστορική αποκατάσταση” της ισλαμικής ταυτότητας της Αγίας Σοφίας.
Ορισμένα στελέχη της οργάνωσης χαιρέτισαν την πράξη ως “νίκη του Ισλάμ” και “μήνυμα αξιοπρέπειας προς τη Δύση”.
Δημοσιεύθηκε στο NewsFire.GR
