Αριστερή βία κατά δημοσιογράφων «νομιμοποιείται» από τα πολιτικώς ορθά μέσα ενημέρωσης.
Το περιστατικό σημειώθηκε το περασμένο Σάββατο όταν δημοσιογράφοι του Apollo News κυνηγήθηκαν στους δρόμους από αριστερό όχλο κατά τη διάρκεια διαδήλωσης, που κορυφώθηκε με έναν δημοσιογράφο να ρίχνεται στην άσφαλτο και να δέχεται επανειλημμένες κλωτσιές ενώ ήταν ανήμπορος να αμυνθεί.
Η επέμβαση της αστυνομίας πιθανώς εμπόδισε την κατάσταση να καταστεί μοιραία, σύμφωνα με τον Φέλιξ Περφόρ που γράφει στο Nius, καθώς οι κλωτσιές στο κεφάλι μπορούν να προκαλέσουν θανάσιμο τραυματισμό.
Η επίθεση τεκμηριώθηκε εκτενώς μέσω φωτογραφιών και βίντεο που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αμέσως μετά τη βία.
Παρόλα αυτά η Die Zeit, μια μεγάλη και πολιτικώς ορθή γερμανική εφημερίδα, δημοσίευσε αυτό που ο Περφόρ χαρακτηρίζει ως βάρβαρη προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων, χρησιμοποιώντας τέσσερις συγγραφείς για μια έρευνα που υποδήλωνε ότι οι περιστάσεις ήταν πιο περίπλοκες από όσο φαίνονταν.
Ο τίτλος του άρθρου της Zeit από μόνος του υιοθετεί αυτό που οι επικριτές προσδιορίζουν ως την οπτική των δραστών. Πλαισιώνοντας τη βία ως κάτι που συνέβη αφού οι διαδηλωτές φώναζαν κατηγορίες για ναζισμό, η εφημερίδα φάνηκε να παρουσιάζει την επίθεση ως κατανοητή αντίδραση.
Αυτή η περιγραφή είναι ιδιαίτερα ύπουλη δεδομένου ότι δημοσιογράφοι από μέσα όπως το Apollo News συκοφαντούνται συστηματικά ως ακροδεξιοί εντός ορισμένων δημοσιογραφικών κύκλων.
Το κείμενο της Zeit τοποθετήθηκε πίσω από paywall, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί αναγνώστες θα έβλεπαν μόνο τον τίτλο και θα έβγαζαν το συμπέρασμα ότι δεξιοί δημοσιογράφοι ίσως έχουν δεχθεί επίθεση για θεμιτούς λόγους.
Η λεζάντα κάτω από την κύρια εικόνα του άρθρου υποδήλωνε μάλιστα αβεβαιότητα σχετικά με το αν ο δημοσιογράφος πράγματι τραυματίστηκε, παρά τις σαφείς ντοκουμενταριστικές αποδείξεις που αποδεικνύουν το αντίθετο.
Οι συγγραφείς της Zeit προέβαλαν τρία κύρια επιχειρήματα για να περιπλέξουν την αφήγηση. Πρώτον, ισχυρίστηκαν ότι οι δημοσιογράφοι είχαν προκαλέσει την επίθεση τραβώντας τη διαδήλωση με τις κάμερες των κινητών τους τηλεφώνων.
Δεύτερον, υπέθεσαν ότι οι διαδηλωτές προφανώς δεν γνώριζαν ότι επιτίθενταν σε δημοσιογράφους, πλαισιώνοντας τη βία ως μια μορφή αυτοάμυνας. Η εφημερίδα υποδήλωσε ότι οι συμμετέχοντες φοβόντουσαν μήπως οι φωτογραφίες τους καταλήξουν σε δεξιά ιστολόγια ή λίστες, εκθέτοντάς τους ενδεχομένως σε βία από «δεξιούς ακτιβιστές».
Ο Μαξ Μάνχαρτ, επικεφαλής του Apollo News, απέρριψε αυτόν τον χαρακτηρισμό εξ ολοκλήρου. Οι δημοσιογράφοι του μόλις είχαν φτάσει και απλώς τράβαγαν το πλήθος, όπως δείχνει καθαρά το υλικό. Η συμπεριφορά τους δεν έφερε καμία ομοιότητα με ακροαριστερούς ακτιβιστές φωτογράφους που όχι μόνο στοχεύουν διαδηλώσεις αλλά ακόμη και διεισδύουν σε ιδιωτικές εκδηλώσεις.
Τρίτον, η Die Zeit υποστήριξε ότι η διοργανώτρια συμμαχία δεν ήθελε ποτέ στην πραγματικότητα να δεχθούν επίθεση δεξιοί δημοσιογράφοι, επικαλούμενη μια εσωτερική ενημερωτική ανακοίνωση που στάλθηκε στους συμμετέχοντες πριν από τη διαδήλωση συμβουλεύοντάς τους να αγνοήσουν ή να απομακρύνουν τέτοιους δημοσιογράφους αλλά να μην κλιμακώσουν. Η ανακοίνωση πρότεινε ότι οι συμμετέχοντες θα μπορούσαν να ενημερώσουν ευγενικά τους δημοσιογράφους αν δεν ήθελαν να τραβηχτούν λήψεις κοντινού πλάνου.
Αυτά τα επιχειρήματα είναι σαθρά και καταρρέουν όταν τεθούν υπό εξέταση με βάση την απλή λογική. Το αν οι εξτρεμιστές διαδηλωτές αναγνώρισαν τους δημοσιογράφους ως δημοσιογράφους είναι άσχετο, αφού μέσα στην κοσμοθεωρία της μαχητικής αριστεράς, οποιαδήποτε συντηρητικά κόμματα προσδιορίζονται ως ακραία και οι υποστηρικτές τους ως «ναζί» και επομένως ως νόμιμους στόχους για βία.
Η συμμαχία που αποκαλεί τον εαυτό της Widersetzen το ξεκαθάρισε αυτό σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις. Ούτε στη συνέντευξη Τύπου τους ούτε μετά καταδίκασαν τη βία όταν τους ρωτήθηκε απευθείας γι’ αυτήν. Η εκπρόσωπος Νόα Ζάντερ αρνήθηκε απλώς να απαντήσει στην ερώτηση όταν πιέστηκε από την εφημερίδα Der Freitag.
Όποιος γνωρίζει το σκηνικό της Antifa καταλαβαίνει ότι αυτό συνιστά κατ’ ελάχιστον σιωπηρή έγκριση της βίαιης βίας.
Βιντεοσκοπημένες αποδείξεις δείχνουν δημοσιογράφους να κυνηγιούνται για αρκετές εκατοντάδες μέτρα, να σκοντάφτουν και να πέφτουν πολλές φορές προτού τελικά φτάσουν σε αστυνομικούς που τους προστάτευσαν από περαιτέρω επιθέσεις. Ωστόσο η περιγραφή αυτών των γεγονότων από τη Die Zeit χρησιμοποιεί παθητική, αποστειρωμένη γλώσσα που ελαχιστοποιεί τη σοβαρότητα αυτού που συνέβη.
Το επεισόδιο εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την προθυμία των γερμανικών μέσων να δικαιολογήσουν πολιτική βία όταν στοχεύει συντηρητικούς δημοσιογράφους.
Υποδηλώνοντας ότι η επίθεση ήταν κατά κάποιο τρόπο δικαιολογημένη ή κατανοητή, κυρίαρχες εκδόσεις όπως η Die Zeit παρέχουν ουσιαστικά κάλυψη για εξτρεμιστική βία ενώ ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται δημοκρατικούς κανόνες.
Το περιστατικό αναδεικνύει επίσης τον επικίνδυνο διπλό στάνταρ στον τρόπο με τον οποίο αναφέρεται η πολιτική βία. Αν αριστεροί δημοσιογράφοι είχαν δεχθεί παρόμοια επίθεση από δεξιούς εξτρεμιστές, η κάλυψη αναμφίβολα θα ήταν οικουμενική και κατηγορηματική στην καταδίκη της. Αντίθετα, όταν τα θύματα αντιπροσωπεύουν συντηρητικά μέσα ενημέρωσης, οι εγκατεστημένες εκδόσεις εργάζονται υπερωριακά για να θολώσουν τα νερά και να αμφισβητήσουν αν η βία ήταν πραγματικά τόσο ξεκάθαρη τελικά.
Για τους συντηρητικούς δημοσιογράφους που δραστηριοποιούνται στη Γερμανία, το μήνυμα είναι αδιαμφισβήτητο: μπορούν να περιμένουν όχι μόνο σωματικές επιθέσεις από αριστερούς εξτρεμιστές αλλά και δημοσιογραφική κακοδιαχείριση από κυρίαρχα μέσα περισσότερο ενδιαφερόμενα να προστατεύσουν τους ιδεολογικούς συμμάχους τους παρά να καταδικάσουν βίαιες επιθέσεις σε μέλη του Τύπου.
Πηγή: Nius
Πηγή: NewsFire.GR
