Θα βυθιστεί περισσότερο στον βάλτο του σοσιαλισμού η Μεγάλη Βρετανία με το νέο της πρωθυπουργό; Ας διαβάσουμε τι γράφουν κάποιοι Αμερικανοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στον άλλοτε πιο πιστό σύμμαχό τους…
Το Ηνωμένο Βασίλειο άλλαξε για άλλη μια φορά πρωθυπουργό αυτή την εβδομάδα, σημειώνοντας την έβδομη μετάβαση ηγεσίας σε μόλις μία δεκαετία—και οι Αμερικανοί θα πρέπει να δώσουν προσοχή σε όσα συμβαίνουν πέρα από τον Ατλαντικό, σύμφωνα με τον Χιούγκο Γκάρντον που γράφει στο Washington Examiner.
Ο Άντι Μπέρναμ, που συχνά αποκαλείται ο Βασιλιάς του Βορρά, αντικατέστησε τον Σερ Κιρ Στάρμερ ως ηγέτη της Βρετανίας, αφού συναντήθηκε με τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ για να σχηματίσει νέα κυβέρνηση.
Η μετάβαση έγινε χωρίς γενικές εκλογές, μετά από απαίτηση περισσότερων από 100 βουλευτών των Εργατικών προς τον Στάρμερ να παραιτηθεί αφού έχασε την εμπιστοσύνη της δικής του κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Αν και η πρακτική του διορισμού πρωθυπουργών χωρίς άμεση λαϊκή ψήφο μπορεί να φαίνεται περίεργη σε εξωτερικούς παρατηρητές, αντανακλά όμως το κοινοβουλευτικό σύστημα της Βρετανίας, όπου η εκτελεστική εξουσία είναι ενσωματωμένη στη νομοθετική.
Σε αντίθεση με τον αμερικανικό διαχωρισμό των εξουσιών, ο Βρετανός πρωθυπουργός πρέπει να διαθέτει την υποστήριξη της πλειοψηφίας στη Βουλή των Κοινοτήτων.
Προηγούμενοι πρόσφατοι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων της Τερέζα Μέι, του Μπόρις Τζόνσον, της Λιζ Τρας και του Ρίσι Σούνακ, ανέλαβαν επίσης καθήκοντα ανάμεσα σε γενικές εκλογές.
Στην πρώτη του ομιλία έξω από την Ντάουνινγκ Στριτ 10, ο Μπέρναμ αναγνώρισε το ανησυχητικό μοτίβο της αστάθειας της ηγεσίας, δηλώνοντας ότι η νέα γενιά των πολιτικών πρέπει να ανταποκριθεί στη νέα πρόκληση και να αποκαταστήσει το κύρος της Βρετανίας. Υποσχέθηκε να κάνει την πολιτική να λειτουργεί καλύτερα για το έθνος.
Μια στροφή προς τα αριστερά μακριά από την επιτυχία της Θάτσερ
Παρά δύο πιθανά πλεονεκτήματα έναντι του προκατόχου του—ισχυρότερες επικοινωνιακές δεξιότητες και υπαινιγμούς για εγκατάλειψη των καταστροφικών κλιματικών πολιτικών του Στάρμερ—ο Μπέρναμ φαίνεται έτοιμος να οδηγήσει τη Βρετανία ακόμη πιο αριστερά.
Επί Στάρμερ, η Βρετανία ακολούθησε παράλογες ενεργειακές πολιτικές που άφησαν τα εγχώρια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου κάτω από τη Βόρεια Θάλασσα ανεκμετάλλευτα ενώ αγόραζε τις ίδιες πηγές ενέργειας από τη Νορβηγία σε υψηλότερες τιμές, με αποτέλεσμα το υψηλότερο ενεργειακό κόστος στην Ευρώπη.
Πιο ανησυχητική είναι η ρητή απόρριψη του δοκιμασμένου οικονομικού μοντέλου που καθιέρωσε η Μάργκαρετ Θάτσερ πριν από τέσσερις δεκαετίες από τον Μπέρναμ.
Όταν η Θάτσερ έγινε πρωθυπουργός, διέσωσε τη Βρετανία από το καθεστώς της ως «ασθενούς της Ευρώπης» μέσω αποφασιστικών μεταρρυθμίσεων της ελεύθερης αγοράς.
Περιέκοψε τους φόρους κατά περισσότερο από το ήμισυ, μείωσε τον πληθωρισμό κατά 90 τοις εκατό και ώθησε τη Βρετανία να γίνει η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου εντός πέντε ετών.
Η Θάτσερ επιτέλεσε αυτόν τον μετασχηματισμό ιδιωτικοποιώντας εθνικοποιημένες βιομηχανίες συμπεριλαμβανομένων των σιδηροδρόμων, των εταιρειών κοινής ωφέλειας και της British Airways, μετατρέποντας τους συνηθισμένους Βρετανούς σε μετόχους με άμεσο μερίδιο στην εθνική ευημερία.
Απελευθέρωσε τις επιχειρήσεις από τον κρατικό έλεγχο και αποκατέστησε την οικονομική δυναμική.
Περισσότερος κρατικός έλεγχος, λιγότερη ατομική ελευθερία
Ο Μπέρναμ υποστηρίζει τώρα την αντίθετη προσέγγιση, καλώντας επανειλημμένα για διευρυμένο κυβερνητικό έλεγχο επί τομέων που λειτουργούν καλύτερα υπό ιδιωτική επιχειρηματικότητα. Αν προτίθεται να επανεθνικοποιήσει αεροπορικές εταιρείες, εταιρείες ενέργειας και άλλες βιομηχανίες που η Θάτσερ ιδιωτικοποίησε με επιτυχία παραμένει ασαφές, καθώς ο νέος πρωθυπουργός έχει παράσχει λίγες συγκεκριμένες πολιτικές λεπτομέρειες.
Ο ηγέτης των Εργατικών επίσης δεν δείχνει καμία διάθεση να μεταρρυθμίσει τις πολιτισμικά καταστροφικές μεταναστευτικές πολιτικές της Βρετανίας, οι οποίες έχουν στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στους ντόπιους Βρετανούς ότι η κυβέρνησή τους δίνει προτεραιότητα σε ξένα συμφέροντα έναντι των δικών τους πολιτών. Αυτό αντιτίθεται έντονα στην προσέγγιση της Θάτσερ να θέτει πρώτα τα βρετανικά συμφέροντα.
Καθώς η Βρετανία ξεκινά ακόμη ένα πείραμα ηγεσίας, το ερώτημα για τους Αμερικανούς δεν είναι απλώς ακαδημαϊκό. Η τροχιά του παλαιότερου συμμάχου, της Βρετανίας—είτε προς ανανεωμένη ευημερία μέσω οικονομικής ελευθερίας είτε προς βαθύτερη παρακμή μέσω σοσιαλιστικής παρέμβασης— φέρει επιπτώσεις για ολόκληρη τη δυτική συμμαχία.
Πηγή: Washington Examiner
Πηγή: NewsFire.GR
