“Η ημέρα που θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη μας”. Μια φράση που μπορεί να συνοδεύσει χιλιάδες συναισθήματα. Εδώ και 45 χρόνια, η “μαύρη” αυτή ημερομηνία, 8 Φεβρουαρίου 1981, σημαδεύει την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, καθώς 21 φίλαθλοι χάθηκαν στα σκαλιά της παλιάς Θύρας 7 του γηπέδου “Γεώργιος Καραϊσκάκης”. Η ΠΑΕ Ολυμπιακός ετοίμασε ένα συγκινητικό αφιέρωμα για τους αδικοχαμένους, συνοδευμένο από πλάνα από το νέο Μουσείο του συλλόγου.
Στις 8 Φεβρουαρίου 1981, ο Ολυμπιακός υποδέχτηκε την ΑΕΚ για την 20η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Το ματς εξελίχθηκε σε θρίαμβο με τελικό σκορ 6-0 υπέρ του Θρύλου, και η ατμόσφαιρα στο στάδιο ήταν γεμάτη ενθουσιασμό. Οι φίλαθλοι πανηγύριζαν τη νίκη τους, ανυπομονώντας να υποδεχτούν τους παίκτες από τα αποδυτήρια. Λίγα λεπτά μετά, όμως, η χαρά παραχώρησε τη θέση της στην τραγωδία.
Πολλοί φίλαθλοι, θέλοντας να προλάβουν, απομακρύνθηκαν από τη Θύρα 7 λίγο πριν από τη λήξη του αγώνα. Δυστυχώς, η πόρτα παρέμενε κλειστή, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί συνωστισμός στα σκαλιά. 21 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους από ασφυξία, ενώ πολλοί άλλοι χρειάστηκαν άμεση ιατρική βοήθεια. Από τότε, το σύνθημα «αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε» ηχεί σε κάθε αγώνα του Ολυμπιακού, ως διαρκής μνημόσυνο στους αδικοχαμένους.
Ο αγώνας
Γύρω στη μισή ώρα ματς, ο Ολυμπιακός άνοιξε το σκορ με τον Μάικ Γαλάκο, που άνοιξε το δρόμο για μία μνημειώδη νίκη. Ακολούθησαν αμέτρητα γκολ και πανηγυρισμοί, αλλά η επέλαση της τραγωδίας ήταν αμείλικτη.
Η ώρα έδειχνε 16:58 και οι φίλαθλοι ανυπομονούσαν να επευφημήσουν τους ήρωές τους. Ένας από τους φιλάθλους γλίστρησε, και η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Όλοι οι παρευρισκόμενοι βρέθηκαν σε κατάσταση χάους.
Το χρονολόγιο της τραγωδίας
17:03 Αστυνομικοί προσπαθούν να απεγκλωβίσουν κόσμο.
17:15 Φτάνουν οι πρώτοι τραυματίες στο Τζάνειο νοσοκομείο.
17:30 Ο κόσμος συγκεντρώνεται έξω από το νοσοκομείο, ανήσυχος για τους δικούς του ανθρώπους.
17:50 Εκκλήσεις για εθελοντές και γιατρούς στα τηλεοπτικά δίκτυα.
19:00 Ενισχύεται η κινητοποίηση γιατρών και αιμοδοτών.
20:00 Σκηνές απελπισίας μπροστά από το Τζάνειο.
Αυτή η ημέρα έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη του ελληνικού ποδοσφαίρου, την ίδια ώρα που οι μνήμες των 21 αδικοχαμένων παραμένουν ζωντανές. “Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη”, θα θυμάται ο Ηλίας Λύτρας, ένας από τους επιζώντες. «Όταν έφτασα στα σκαλοπάτια, γλίστρησα και έπεσα, και τότε άρχισε το κακό».
ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΙ, ΑΘΑΝΑΤΟΙ, ΠΑΡΟΝΤΕΣ…
Οι αριθμοί τους είναι μόνο μια απόδειξη του πόνου. Αγώνες που θα συνεχίσουν να μας θυμίζουν την απώλεια και τη σημασία της μνήμης.
